Kurtuba Ekspresin Makinisti: Selman Maltaş
Alexandre Bey — Paz, 28/09/2008 - 07:42
Ahmet Hamdi Tanpınar, Beş Şehir'de Konya ile ilgili bahsin girişinde “bozkırın tam çocuğu” der Konya için. Tanpınar'dan mülhemle benim için de Selman. “bozkırın tam çocuğu.” Bize mahalle arkadaşlığını, dostluğu, kardeşliği öğretiyor. Samimi ve sıcakkanlı. Anarşist ruhlu bir edebiyatçı. Kah isyan şarkıları söylüyor kah hüzünlü nameler mırıldanıyor yazdıklarıyla. Denemeleriyle gönlümüzü ferahlatıyor. İnsanı ve insanlığı kavrıyoruz onunla. Medeniyeti, şehirlerin ruhunu öğreniyoruz ondan. Kalbi sanki bir saatli bomba gibi. Bir orda bir burda atıyor. Konya'yı seviyor, Ankara'yla muhabbeti var ama İstanbul aşığı. Bütün coğrafyada sağlam dostları var eminim.
İki kocaman yıldır Kurtuba adında edebiyat, kültür ve sanat dergisini yayıma hazırlıyor. Derledikleriyle, yazdıklarıyla, konuştuklarıyla, görüştükleriyle, şahitlik ettikleriyle Kurtuba şehrinin canlı arşivi. Çok çalışıyor. Kurtuba'da yürüyor, geziyor, düşünüyor ve yazıyor. Aklı fikri edebiyatta, yeni çıkan bir hikaye, öykü, şiir kitabında.
Selman'dan çok şey öğreniyoruz. Mütevaziliği, devrimciliği, aşkı, inancı. Kalemi ve kelamı. Hayatımızda sahici olan ne varsa hepsinin karşılığı var Selman'da. Duruşuyla, zekasıyla, paklığıyla gençlere örnek oluyor, abilerinin kendilerine çekidüzen vermesini sağlıyor. Saygı, sevgi ve vefada hepimize örnek oluyor.
Necip Fazıl'dan mülhemle eğer bir gün kim var diye seslenildiğinde şüphesiz sağına soluna bakmadan ben varım diyecek bir isimdir Selman. Eskiden abilerimiz vardı, bize arkamızda olduklarını söylerlerdi, ilgileri kısa ama etkileri uzun oldu bu abilerin üzerimizde, şimdi bir çoğu danışman, müteahhit, borsacı oldu. Selman'ın arkasında birilerinin olmasına ihtiyacı yok. Ama bizim en çok onun yanında olmamız gerekiyor.
Yolu açık olsun.
- Alexandre Bey yazıları
- yorumlamak için giriş/kayıt gerekli
kurulması gereken cümleler
Cesur Küçük — Pzt, 29/09/2008 - 13:12"Seninle ilgili herkesin kurabileceği cümleler vardır"
"ve çöl ve madagaskar vesaire"
bozkıra düşen su muştusu
Gül Çiğdem — Pzt, 29/09/2008 - 12:32biliriz bizde bozkırı..bozkırda suya sevda salacak yasantıları vardır konya'nın...
nun kitap cafe diyince akla gelir selman bey...
sadece o kadar mı?
değil elbet...kurtuba makinisti demişler...doğrudur...dergicilikte istikrar önemlidir...bu istikrarı selman beyde görebiliyoruz....ideolojik fikirleri dergisinde iyi muhafaza ediyor...
insanlar birbirlerine kitap önererek arkadas olurlarmış...ve bu kitapla düşünce ufuklarını çözebilirlermiş...selman beyi tavsiye ettiği kitapla tanımıştım:gül yetiştiren adam...
rasim özdenöreni de işte o zaman tanımıştım...sonra o üsdatı zamanla daha canlı bir vaziyette hasbihal ederken bulmuştum...konu erdem beyazıttı...
bu güzel paylaşımlara selman beyin tavsiye ettiği kitapla iştikal etmek güzel bir durumdu...
konya ve bozkır insanları...ve konyaya düşecek katre telaşı....
bu güzel hasletlerin devamını dilerim...
(yorumlarken yazacak şeyler bulunmuyor...bir insanı anlatmak kolay iş değilmiş...)
Bende tanırım Selman'ı
cihad meriç — Paz, 28/09/2008 - 08:38Alexandre Bey'in yazdıklarının büyük bölümüne katılıyorum. Babası Selman ismini de devrimci olsun diye koymuş zaten. Hatta yazı biraz kısa olmuş Selman'ı uzun uzun anlatmak gerekir ki örnek olsun. Ben Selman'nın bir ekolün taşıyıcısı olmasını ümit ediyorum. Gerekli gayreti gösterirse ve yeterli ortam oluşursa son kuşağın bir önceki kuşaklarla irtibatını sağlayan köprü olacaktır.
Ancak son paragrafa katılmıyorum. Alexandre Bey'in yazısı bile bir abilik örneğidir. Birileri mücahitlikten mütahitliğe geçti diye bizlere kötü örnek olmamalı, kos koca bir abilik/dostluk makamı çöpe atılmamalı. Selman'da abilik yapacak , birileride ona abilik yapacak. Buna bence fazlasıyla ihtiyacımız var. Şimdi bu konu çok uzun tartışmalarında yolunu açacaktır.
Ben diyorum ki muhabbet kültüründen geliyoruz ve güzel insanlar sohbet meclislerinde yetişiyor, kitapla haşır neşir olan bu muhabbeti taçlandırır. Tüm kitapları okusan ve paylaşamasan ne olur? Paylaşımın kapılarını açmalıyız bu da ancak muhabbetle olur. Bireysellik vurgusu kişiliği bulmak için güzeldir, kendi izini oluşturmak içinde iyidir ve fakat yol yürümek için insanın nefesini keser; kişiyi edepten uzaklaştırır, yalnızlaştırır, insanlardan uzaklaştırır,topluma tepeden baktırır ve sonra hırçınlaştırır. Oysa insan hayatın içinde her şeyi görerek yetişmeli ki herkesten alacağı bir şey olduğunu bilsin. Biz bu konuyu geçmiş zamanda şu cümle ile ifade etmiştik:
“Bir kalarak bir olmak.”
Abilik ama nasıl?
Alexandre Bey — Paz, 28/09/2008 - 15:09Net ifade etmek gerekirse şu yaşıma kadar hiç abilik yapmadım. Mahallenin ufaklığı olmayı tercih ettim. Zira Mustafa Kutlu'dan okuduklarım, gördüklerim beni bu yöne sevketti. Evet abilik konusunda yaralarım var, tuz bassan olmuyor, kesip atsan ne çare... Selman kardeşime eğer bir gün abilik yapacak olursam geçmişteki abilerimizin yaptığı gibi arkandayım kardeşim diyerek değil, bizzat onun yanında yürüyerek bunu yapmak isterim.
Yazının maksadı değişecek ama
Kerem Dağlı — Paz, 28/09/2008 - 16:52Yazının maksadı değişecek ama ben de Alexandre Bey'e bu noktada katılıyorum. Bunu kuru kuruya katılmak olarak değil bizzat "Ağabeyler" tarafından tek ü tenha bırakılan birisi olarak ifade ediyorum. Kızılderili hikmetinde dendiği gibi "yanyana" yürüyelim ancak o zaman eşit oluruz, bir oluruz, denk oluruz.
Acizane konuyla ilgili düşüncelerim şu linkte... Ağabeyler ve Fanatik Müntesipler
Biz burada kuyruk olarak yürümeden bahsetmiyoruz
cihad meriç — Pzt, 29/09/2008 - 05:46Biz burada kuyruk olarak yürümeden bahsetmiyoruz, kişiliği olan bir yürüme... Benim abiler noktasında bir sıkıntım olmadı; belki de bu fıtrat gereğidir, açıkçası abilik makamına çıkardığım insan sayısı da çok azdır, seçici olunca hayal kırıklığı azalır. Kardeşler yönüyle az çok sıkıntılarımız oldu. Hani derler ya vefa İstanbul'da semtmiş. Karşılıklı sorunlar olabilir; fakat samimi olanlar kazanır, beklentileri bırakıp Allah rızası için gayret sarf eden yol alır.
Abilikte söz icabı bu dostluk makamıdır. Karşılıklı bir şeyler alırsın, verirsin. Birileri kendini daha akıllı gördüğü için problemler çıkıyor. Her insan ayrı bir alemdir; kendine has meziyetleri vardır, önemli olan bu özellikleri ortaya çıkarmaktır. Bir abilik olacaksa da güzelliği teşvik ve meziyet ortaya çıkarma şeklinde olacaktır. Güzellikler birlikte yaşanıyor tıpkı kötülükler gibi... Hayırda ittifak edemiyorsak uzun soluklu bir yolculuk gerçekten zor. Kendi hayatımın (Türkiye yaş ortalamasının yarısına gelmiş biri olarak.) bir çok dönemi oldu; umursamaz, geleneksel, gelenek karşıtı, bireysel ve şimdi harman dönemi. Belli bir zaman sonra keskin kılıç kalmıyor elde ve her şeye birkaç açıdan yaklaşıyorsun ki hakikati kavramakta olayları çok boyutlu görebilmek ve işin aslına varmak. İşte bu kalp gözü ve feraset kavramları ile konuşulacak mesele.
Dedim ya bu mesele uzun. Fakat bu tartışmayı önemli buluyorum; çünkü yeni döneme eskinin yanlışlarından kurtulup bu çağa özel yeni yaklaşımlar getirerek hazırlanabiliriz.
Konya ve Bereket
Halid Aslan — Paz, 28/09/2008 - 07:58Eskiden Necip Fazıl ve çevresindeki gençler (Zarifoğlu, Özdenörenler, Erdem Bayazıt vs...) Maraş ismini önemli bir mekan olarak karşımıza çıkarırlardı. Hakikaten de önemli idi Maraş. Yapıp ettikleri ile, yetiştirip büyüttükleri ile. Mümbit topraklardı nihayetinde. Konya da bu mümbit özelliğini bir çok alanda olduğu gibi edebiyatta da ortaya koyuyor. Özellikle son senelerde. Hüseyin Savaş'tan Cihad Meriç'e, E. Fatih Bilge'den Abdullah Harmancı'ya ve daha nice isimleri aklıma gelmeyen nezih insanlar yetişiyor Konya'nın Mevlana dualı topraklarında. Selman Maltaş da bu güzel inanlardan birisi. Ramazan Güllacını çok sevmekle birlikte paylaşım ilkesini daim benimsiyor. Susacağı ve kobuşacağı yeri bilen ender insanlardan. Susarken dahi yazı biriktiriyor içinde; heyecanla fırtınalar koparken içinde dahi susuyor. Bu müthiş bir erdem... Allah için seviyoruz. Allah için şu mübarek günlerde ardından dört bir yanından dualar ediyoruz. Selam üzerine olsun.