Ölüm kadar şaha kalkmış bir isyan sureti yakamda
Yakamozlara kaçmış biriyim ben, adım mustazaf
İbrahim’i yakmayan o aşk ateşi bu gün yüreğimde tutuştu.
Terkisinde isyan taşıyan söylevle
Bugün Fransız ihtilaline meydan okuyorum

Sana söylenen sözler bana yapılan işkence gibidir
Benim aşkım ateşin içinde büyüyen çiçeğedir
Ben ve kafamdaki yasak düşünceler
Şimdi nereye koyacaksınız duygularımı
Unutma ki;
Musa’nın içinde boğulma korkusuyla
Yürüyerek kurtulduğu denizde,
Firavun kurtulma umuduyla gelip boğuldu
İbrahim’in yürek teçhizatıyla kuşandı yüreğim
Ateşin içinde büyüdü çiçekler.

Önce ateşle denendi İbrahim
Evet, terkisinde çiçek taşıyan ateş
İbrahim’i değil Nemrut’u yakmakla tembihlendi
Şaha kalkmış bir isyan sureti yakamda,
Yoksa ben miyim, ölüm kadar şaha kalkmış bu isyan?
Ben miyim, topyekûn toprağın yüreğini söküp atan bu çavlan?
Ben miyim, suları içimdeki isyan gibi kabaran bu nehir?
Ey bana baskı yapan gurur
Ey bana baş eğmeyen isyan
Ey susmakta ısrar eden insan
Ey firavun kılıklı devlet beslemesi adam
Sana karşı okuyorum isyan şiirimi,
Belli ki kardeşlerin örgütlediği ihanete bir yusuf istenir
Belli ki mazlumların taşıdığı odunlarla yakılıp alevlendirilen
O kızgın ateşe bir ibrahim istenir.
Belli ki Ateşin içinde büyüyen çiçekler,
İbrahim’in etrafını sarmakla görevlendirildi.
Unutma ki;
Musa’nın içinde boğulma korkusuyla
Yürüyerek kurtulduğu denizde,
Firavun kurtulma umuduyla gelip boğuldu