Yanık Koza
Gülden Aras — Per, 06/11/2008 - 14:08
Sonunda ölüm bile varsa içine düştüğüm kozanın artık parçalanmasını istiyorum,bir günlük yaşam için,görmek,bilmek,duymak,anlamak için…
Bir günlüğüne konayım çiçeklere…Bir günlüğüne düşecekse yolum pis çöplere bile yaşamak,hiç yaşamamış olmaktan, hiç görmemekten,hiç bilmemekten yeğ.
Değil mi ki o bir gün benim bütün bir ömrüm.Ömrümün yollarını kanatlarımı çırpa çırpa ,yorula yorula görmek istiyorum. O yollara düşen gölgeleri,karanlıkları görmeden bilemem ki. Belki has bahçe içinde bir gülün ortasına düşecek yolum vardır. Belki o gülden bir diken batacak en hassas tenime ama varsın olsun diken de gülden değil mi? Yaşamı bilmeden ölümü bilebilir miyim ki?
Bir kelebeğin kalbi nasıl sükuna varacak küçücük kozanın içinde,tekmeleyip kurtulmak istiyorum işte!
Heyecanlarımla pır pır, mezar başlarında biten çiçeklere konmak bile olsa nasibim ,konağım mezarlık olsun; yeter ki gidilecek yolum olsun.
Bir günlük ömrümde aşkı tanıyacaksam ,karanlık içinde,bir nar çiçeğinin ateşine düşeyim. Yanacaksa, yangınım yansın. Öyle bir yanık kozayım ki zaten aşk yakmasa kozam yakacak beni işte bu yüzden ,sırf bu yüzden parçalayıp kurtulmalıyım.
Bir günlük ömrümde aşkın gamını tanıyacaksam , o gam gölünün içine düşeyim. Yiyeceksem gam yeyim, boğulacaksam o gam boğsun beni. Zaten öyle bir derde düştüm ki tutulduğum aşkın gamı çeke çeke götürüp boğmasa beni ,gam kozası boğacak. Yine de gamlara batmayayım, kapılıp gideyim rüzgarlara o sevgilinin bulunduğu yere, o cennete ,o gül bahçesine gideyim kanatlarım olsun pır pır.
Nasıl bir çırpınış bu? Karalara bulanmış sevda ile ölümüne? Bir günlük ömrümün sonunda aşkı kuşatmış ihaneti tanıyacaksam zaten “ ölmeyi bekler tüm kelebekler ,aşka ihanet ateşten hançer .” Kendiliğimden ölmesem bile hançeri kendime saplar yüreğim.
Yenilmiş ,kırılmış,ihanet kılıcı ile yaralı ,aşktan ayrı düşmüş bir kelebeksem artık, üşürüm, şimşekler çakar üstüme ,ölürüm. Yanar durur koru gibi beklerim. Kokup duran kalbimim yanık kokuları…
Nasibimde ihanet ateşi içinde yanıp kavrulmak bile varsa, yanmak cennetimdir. Kızmasın annem. Kozamı parçalayıp uçup gideceğim ben.
- Gülden Aras yazıları
- yorum yap >giriş/kayıt
- yazıcı sayfası
- Rastgele Yazı
- gönder

kelebek
canan — Per, 06/11/2008 - 20:10Sevgili gülden'
Eşimle tanıştığımızda bana "eğer sorulsaydı dünyaya gelmek istermiydin ?"diye bir soru sormuştu yaşımın gereğimi aldığım kültürün gereğmi inancımın gereğimi o an hem soruyu çok saçma bulmuştum hemde soruyla karışılık vermiştim neden ?....
Bu yazıyı okuyunca o soruyla tekrar karşılaşmış gibi oldum ve o gün eşime verdiğim cevabın nasıl acelece verildiğini düşünüp ürperdim.Bu kadar şeyin hesabının sorulacağını düşünüp çıkmak istemezdim kozadan...
Zaten bütün kelebekler yanacağını bilerek ateşe koşarlar dönen pervane ile birlikte nihayete ererler...
sonunu şöyle bağlayayım
Cama vurma kelebek gönlüm kırılıyor..
Sevgiler...
teşekkür ederim.
Gülden Aras — Per, 13/11/2008 - 02:31sevgili canan,
madem ki ölüyoruz,öyleyse yaşanacak değil mi?
madem yaşam var, Allah hesabını veremeyeceğimiz şeyleri yaşatmasın.
hayırlı bir ömür,hayra adanmış bir ömür ve zor olmayan bir ölüm nasip etsin inşallah.
esen kal.