gecenin geldiği şehirden geliyorum
heybemde tuzlu suyum yalnızlık
sızlayan ellerim ıssızlığın ağında

alelade bir gündü
gözlerimi dağladım.

gecenin geldiği şehirden geliyorum
yağmursuz iklimlerin ilkinden geliyorum.
her yer gölge idi yine de kimsesizdim.

dağlanmış gözlerimle
kimse yoktu ağladım.

gecenin geldiği şehirden geliyorum
son gecemdi sessizce kanayan göğe baktım
acıyan ellerimi çaresiz, göğe açtım

‘gel’ deyince gökyüzü
gözlerimi bağladım