Pürmelalim düştüm gizli derdin vehmine
Misafir eyledim bî-vefâyı gönül haneme...
Yâr adıyla hançerlenir yüreğim
Matemim tazedir, kanar her daim
Biçâreyim nicedir…
...

Esareti bir ben bilirim bir de aşk şarabı içen şair
Ne yöne baksam yâr hayali karşımda
Avareyim garipler yurdun da
Mübtelâyım can’ın çileli yoluna
Aklım ise simurg’un kanatlarında
Yâr âlemin de kayboldum adeta…
...
Hicranım hafî, derdim derûndur
Yârin kelamını işitsem aklım durur
Vuslatı istemem adı olsa da olur
Gönül bezm-i aşkta da can bulur…
...
Canan canı anmakta bî-haberdir can
Zaman geçer…
Can “canansız olmazam…” der
Canan da “aşktan bî-mecalem…”
Can der;”sen can ben canan eğer sen yok isen canımda yoktur bilesin…”
Canan der; ”ey bî-gah can! bilmezsin nicedir yokluğunda nefessiz kaldı bu can...
Ruhumda ne can kaldı şimdi ne de canan…”