Önce ellerinizi kaldırmanız gerekiyor yetişmek için. Halatla karıştırılmamak için hareketli olmanız gerekiyor birde. Denize düşmek iyi olmaz bu havada. Deniz demeye bin şahit ister, şimdi kim bulacak bin şahidi. Gereksiz işler için vakit kaybetmek için mi yaratıldım ben? Ne kadar bilinçsiz bir hürriyetim var. Havanın soğukluğuna aldırış etti herkes. Hemen koltuklara kedileştiler. Etraf soğuğa dönük. İçeriyi bir çocuğun koşuşu ısıtıyor. Bir çocuğun ağlaması sıkılganlığımı götürüyor. Kâğıt helva satan adamları neden bu kadar önemsiyorum?

Karşımda iki çocuk var. Buna şükretmem lazım normal şartlarda. Bugün beni bende bırakmayan bir şeyler baki. Öksüren çocuk sigara içiyor olmalı. Arada bir denize bakanların zamanın bir yerinde aşık olduklarına inancım sonsuz… Yanımda oturan bey altmış yaşlarında. Kimseyle göz göze gelmiyor. Bana mı benziyor bu sebeple… Ellerinde birçok acı ne işi var Kadıköy istikametinde… Bir de kadın, onun üzerine acı senaryoları diktim. Kocasının sarhoş bir budala olma halini gördüm, fakir bir kadınken olan gururla gördüm, aldatılmış bir kadın olarak sonra... Nedense gözlerinde bir şey vardı ve ben onun yüzünden bu kadar olumsuzdum onun üzerinde… Derken gözlerimi çeviriyorum. Bu sefer insanlara hayatlar yüklememeye karar verdim. Ben de normal bir insan olabilirim. Çaprazımda duran amcanın, Hacı olma ihtimalini ve çektiği acıları umursamamalıyım mesela… Çocukların çocuk gibi davranmasına şaşırmayarak, yani umursamayarak, yani yok olarak… Mevsimlerin akışkanlıklarına normalmiş gibi bakarak sıradan bir insan işte, anlarsın ya. Mucizelere sıradan bir ne güzelle geçirgenlik kazandırmakta iyi bir fikir. Sıradan bir insan olmak için malzemeleri veriyorum hüzünden uzak… Bakışlar orantılı, sabit. Dostluklara kapalı olmalıyım, tek dost neyime yetmiyor? Dostta önemli, sizinle sıradan olmayı başaran kimseler gerekli bunun için. Şiir okumak yasak, okunsa bile şiire benzemeyen ya da tavuk suyuna atfen çorba gibi yazılmış, ele ayağa yakın duran şeyler okuyacağım. Kusma şiirleri mesela. Kusan insanlarla kirleneceğim…

Denize bakmaya yeltenmek, işte bunu kısıtlamak sıradan insanların bile haddine düşmeyecek. Devam edeyim, can simitlerini nerde olduğunu da düşünmemek gerek. Teorileri kalbe yüklememek, kalbi imkansız aşklara çekmek, sonra çocukların ne düşündüğünü hayal etmemek ve karşıda duran kadına şefkat duymanın yersizliğini fark etmek de önemli tabi… Ellerinizi kaldırmanız gerek halattan ayrı tutulmak için… Yalnız kalmamak için sıradan bir insan olmanız gerekli…

Hüzünlü gözlerinizi oydurun gayrı… Gidişlerinizi dizginleyin. Yaşamakla, hayat kelimelerini aynı var sayın… Bir çocuk gördüğünüzde göz göze gelmeyin büyük bir ustalıkla. Ellerinizi yıkayın yemek öncesi temiz olmak için. Yanılın yanılabildiğiniz kadar… Ağlayın… Kimseye sarılma lüksünüz olmasın ama… Kalın, kaldıkça eskiyin… Hüzünsüz ve sıradan dokunuşlar olsun yemeğiniz… Yolculuk bitti dağılabilirsiniz…