Klasik tasavvuf erbabının şeriat erbabına laf vurması. Zahit bizi ayıplama diye başlıyor. Ey zahit şaraba eyle ihtiram diye de devameder muhtemelen.
"Görünürde takva görünmesek de Hak ismi okur dilimiz, hazrete varır yolumuz". Hazret de hazreti pir, muhtemelen hz. Ali olsa gerek. İlim şehrinin kapısına ilimsiz ve amelsiz varmak mümkün müdür?

"Bizi gören deli sanıyor ama delimiz bile (sizin)akıllı(larınız)dan iyidir" gibi tamamen kategorik ve meşrep kutsayıcı bir cümle. "Yoksul evimiz cümle aleme rahmet saçıyor" bence asıl bomba bu. Bu evde son peygamber yaşıyor demek gibi birşey. Muhteşem ve mütevazi bir cümle. Hatta zirve diyebilirim. Tamamen şeyhin yüzüne bakarak ve sallanarak demlenilen bir türkü bu. Ya da ilahi. Gönül hoşluğu ve uçuş garantilidir özellikle dergahlarda.

Ne de olsa;
ehline helaldir na-ehle haram,
fakat kör olanlar görmez bu hali..

Ama sağlam ayaklarla emin adımlarla yürümek gibi asla değildir.
Demlenenler uçarken ayaklarına sıkarlar. Ve yürüyemezler. İlim uçmaksa, irfan da yürümektir.