Dedemin elleri şekerdi.
Bazen başımı okşar,
Bazen kulaklarımı çekerdi.

Yumuk gözleri hep gülerdi.
Başımı okşayan ellerine,
Yaz kış demez eldiven giyerdi.

Önde baston ardından kendi giderdi.
Umurunda değildi dünya.
Bir lokma bir hırka yeterdi.

Evden camiye, camiden eve; kendi halindeydi.
Işıklar söndü, perdeler kapandı .
Dedemin elleri son kez babamın elindeydi.