Görüldüğüm yerde
nur zelal — Cts, 06/02/2010 - 07:41
Bugün lâl gözlerinden öptüm hayatın
Bugün deli kuvvetindeydi rüzgâr
Kalktım
Bir uzun hava ezgisi,canhıraş
Odamda doğmayan güneşin ağzı bükülmüş
Dökülmüş ruhum sokaklarına
Değil mi ki ben
kırık bir tahta gıcırtısından
Yorgun bir sokak satıcısından
Daha muzdarip hecelerin dibindeyim
Dünyayı küfesinde taşıyan da bir,güneşe seyirten de
Sevdayı göğüme konduran da bir, kini bileyen de
Bahçemde bir uğultu,bir kalabalık
Yaprakların dansı diyorum her hazan
Düşerken sesinden hayatı eskiten
Hıçkırık ,oyunbozan
Göğüme taşkın bulutları konduran
Beni çığrıma bağışlayan,onaran kara sevdam
Hükmüm elim bir yazgı gibi delse de bulutları
Sen
Adınla başlatır ve bitirirsin olmayanı
Beni güzel bir düşün yanına yatır
Sabaha daralırken zaman
Yeryüzünde eksilen kadar merhamet bitir
Kalbimin odacıklarında
Sen ağıdımın baş harflerinden kurguladığım
Gerçek…
Ben,
Hangi ellerindeyim vebalin
Arzın hangi köşesi benim
- nur zelal yazıları
- yorum yap >giriş/kayıt
- yazıcı sayfası
- Rastgele Yazı
- gönder
aks
f.umman — Per, 22/04/2010 - 00:06kalp spazm
göğüs kafesimiz altında atan
küt küt
her insanın kendi yumruğu kadardır derler
ki
etten başka
bir şey değildir nazarımda
ürperten ise beni
taa içindekilerdir
yücenin
bahşettiği bize
o nedenledir belki muzdarip hecelerin dibinde olmak
bahçede bir uğultu duymak
oyunbozanhıçkırıksesinkıkırdakları
kulakzarlarımızdaki
duyduğunuz doğru bir onurdur ve size aittir
selametle
.
ef.um
yük üzerine
necip ziyad — Per, 22/04/2010 - 00:19yükümüzün sorumluluklarımız ve duygularımız olduğunu söylediğimde-sevgi sorumluluk beslenmeli,kin duygularımızdan,uzak kalmalı- derdimizi söyledim aslında.yükümüz ikisi de. ikisini de gönle koyan bir yükümüz ağır Sayın Zelal yükümüz ağır.Yükü taşıyorsak değmeli buna ve hayata...bir ömrün sonunda...
teşekkürler..
f.
f.umman — Çar, 21/04/2010 - 00:03"Dün sabaha karşı kendimle konuştum
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokuşun başinda bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum"
Özdemir Asaf
ef.um
şerh
f.umman — Çar, 21/04/2010 - 23:27özdemir asafı üstte okuduğum şiire haddim olmayarak yorum veya şiiri bu dizeler en güzel yansıtıyor anlamında alıntılamıştım
yine de ruhu en net yansıtan üstadlara Allahtan rahmet
ef.um
Aynadan yansıyan...
nur zelal — Çar, 21/04/2010 - 23:57Bu şiir,kıyasıya bir kavganın-kendiyle-sonunda,bir sığınışın kıyısında yazıldı.Alıntıladığınız dörtlükten daha iyi tarif edilemezdi belki.
Bir ustanın dizeleriyle karşılamanızdan şiirimi-haddim olmayarak-ancak onur duyabilirim, teşekkürler.
Kestirmeden...
nur zelal — Çar, 21/04/2010 - 12:50Özdemir Asaf;kelimeleri en kestirme yoldan şiirin muhteşem ahengiyle buluşturan şair.Lavinya'sını özel olarak severim.
Ve ille de:
ADINA
Gece denize yanaştım
O, sulardan geliyordu
Duydum, ne iyi dedim...
Baktım,
O, bir gemide geçiyordu
Bağırdım;
Gel'siz, Gitme'siz.
Döndüm çakıllara sordum;
Siz kimdensiniz
Dediler durandan,
Bizi yakın edenden.
Denizi sorguya çektim...
Dedim;
Görüyor musun yaşadığımı
Yetinemedim.
Tuttum yakaladım kendimi
Getirdim gözlerinize serdim
Durdum, size soruyorum;
Yaşadığımı görüyor musunuz? !
Yaşadığımı görüyor musunuz?
şiire dair
necip ziyad — Salı, 20/04/2010 - 23:17insanın yüküyle yani sevgisi ve kiniyle
ruhun döküldüğü sokaklarda gezdim bir an
yorgun satıcıyı görmesem de
ağıdın baş harflerindeki gerçekler karşılaştım
arzın bir köşesinde..
şiiriniz çok güzel..muhabbetle..
Yük...
nur zelal — Çar, 21/04/2010 - 12:03Biri bizi durdursa yolun en meşakkatli yerinde ve "yükün nedir ey yolcu ?"diye sorsa ve ağırlığından başka hiç bir duygudaşlık beslemediğimiz-artık-yükümüzün dökümünü çıkarsak şöyle yeniden.
Ne kadar nefreti ve ne kadar sevgiyi laf olsun diye-yük olsun diye-iki büklüm sürüklüyor olduğumuzun farkına varsak...
Biri beni durdurdu Sayın Ziyad-iyi ki- ve yükümden payına düşeni alıp başka gemiye bindi.
O gün bu gündür yüküm de,yolcu da o kadar serkeş bir uzaklık ki...
Teşekkürler...
...
Günseli Işık — Pzt, 08/02/2010 - 01:25o kadar boş ki içim bu güzel dizeleri çok beğendiğimi ifade edemiyorum.
Değil mi ki ben
kırık bir tahta gıcırtısından
Yorgun bir sokak satıcısından
Daha muzdarip hecelerin dibindeyim
şiir benim içimde ben şiirin...
sonsuz muhabbetle...
Muhabbet...
nur zelal — Pzt, 08/02/2010 - 23:55İçinizdeki şiirle dilimden dökülenler sınırlarımızın dışında birleşiverir böyle ve dökülür merhabaların sokağına,ne güzel…
Kelimelerin sahibi değiliz ki biz.Eğer içinizde yankı buluyorlarsa yerini bulmuş demektir.
Muhabbet…Ne çok severim bu kelimeyi ,ne de yakışır merhabaların hizasına…
Muhabbetle…
Şiir şiiri çağrıştırıyor,
Kâni Çınar — Cts, 06/02/2010 - 13:09Şiir şiiri çağrıştırıyor, hüzzam hüznü.. bol ayazın surata bıraktığı yankı kadar, yalnızlık ve öfke kadar, bilinen ve bilinmeyen kadar ve elbet yakın ve alabildiğine uzak kadar arzın hangi köşesinde tesellisini bulur bu gam kervanı. Allah bilir.
yıllar geçmiş civanlığım üstünden.
arkama bakmadan terk ettiğim şehirler
sıradan bir yorgunluk oluyor şimdi.
izimi süren olmamıştı sanrılarımdan başka
denizi ve kabe'yi gördüğüm anda ettiğim dualardan başka
peşimden gelen olmamıştı
bütün sırları ifşa edilmiş meczup çılgınlığındayım
rüzgarla gönderdiğim uçurtmalar geri gelmiyor
bir ahirete gidenlerin selamı gelmez sanırdım
dostlardan da bir selam gelmiyor
masamda bir yığın anı
masamda bir yangın sonu istanbul
yaşamın kör yanlarına çarpıyor yüreğim
sütbeyaz güvercinler
tüy düşürünce arza
şafaklanan yüreklerle
gitme zamanıdır.
Meçhule...
nur zelal — Cts, 06/02/2010 - 14:14Şiir şiirin şifasıdır bazen ve şair devasına yüz çevirendir gamın...
"Meczup"luk hakkını huzura değişmeyen bir şaire sormalı;nedendir hep,masada "bir yangın sonu istanbul" hüznüne eş hatıralar durur ve şair bu hatıraların kıyısına çarpa çarpa durulur?
Yııların izini sürdüğümüz her köşe başında bizi karşılayan o tanıdık duyguya değişmeyiz ki hiçbir yeni resmi. Galiba "meczup"luğun gereğidir bu ve bir güvercin kanadında meçhule doğru süzülür zaman.
Varsın bir şiir uğruna çıksın kınından bir şiir ancak ve o şarkıya eşlik etsin "sütbeyaz güvercinler"...
http://fizy.com/s/1aidm7
Meczuplar durulmakla durgun
Kâni Çınar — Pzt, 08/02/2010 - 14:25Meczuplar durulmakla durgun olmayacaklarının bilincindedir. o sebeple "demedim mi demedim mi gönül sana demedim mi?" der dururlar da rıza lokmasının durultan teslimiyeti ile hep "ahhh" makamını solurlar. Sahile vuran dalgalar değil aşığın yüreğidir de sair mecnunlar teskin olurlar. Aşk düşence ocağa, gayrısın yangın bilirler... Hasılı "biz adam olmayız" kokartı yakamızda pek hoş durur ki bizden başka okumasın bilmezler...