Mus’ab’ların kokusunu getirir rüzgâr.
Beynine ilk komutu veren de o kokudur koşmak için.

Ey kutsanmış yalanlara ’selam’ diyerek yoluna inançla devam eden Yusuf..
Senin kokun da benim gözlerimi açıyor şimdi.

Bütün düzlüklere öfkelenmen de,
Miskince can vermeyi reddetmendendir.

Ritimlerin ahengiyle müstesna oldun,
Tutup kolundan zamanı, baharın müjdesini sundun.

Kör kütük aşıktık aynı geceye,
İncinebileceğini düşünmeden kıskandım seni geceden.

Bir gece meleklerle geldiğinde, sükut ederken hırçındım.
Beni kırmadan taşıdın kristal gibi, utandırmadın.

Sana uyup da namaz kılmak ne güzeldi, görmediğimdin.
Ritimlerin ahengi kaldırdı perdeyi.

Bizi aynı gece yaktı ya,
Sadece bu bile, muhteşemliğini kabul etmek için şâyandır..

O erler ki sadece rıza-i ilahide gözleri,
Senin sayfana da hasretler dökülmek için, benim gibi.

En nadide bilgilerin olduğu yapraksın, bırak farkında olma.
Bunun için vazifesi muhteşemdir senli şirazelerin.

Bana deli demezsen eğer, kokuna Mus’ab’lar da hasret.
Az kaldı koyu beyaza Yusuf'um, az daha sabret.