Bazı ayrılıklar çok acılı bazısı çok hüzünlü oluyor. İstemeden ayrılmak zorunda kalmak her şeyden beter. Ama hep sevgili değildir ayrılık denince akla gelen. Bazen bir şehirden, evlattan , anneden , bir kediden, kuştan hatta bir elbiseden bile ayrılmak zorunda kalabiliyor insan. Şartların zorladığı ayrılıkların dışında bir de tek taraflı gidişler de var ki buna da terk edilmek deniyor. Ayrılıp gidenin geride bıraktığı neylesin? Biraz ağlasın ,biraz üzülsün, biraz unutamasın belki hastalansın acıdan. Bir zaman sonra hastalıklara da alışsın. Çok zaman sonra her şeye alıştığının farkına varsın ama bir tek ayrılığa alışamadığını anlasın.İşte o zaman baktığı her şeyde ayrıksı sarı güller görsün. Çünkü ayrılığın ifadesidir sarı gül. Ayrıksılığı ; ayrılıktan kalma hırçınlıktan . Nedensiz ve umutsuz ayrılığın yarattığı kırgınlıktan.

İçimde ayrıksı bir sarı gül açıldı.
Gülün sarılığını benden başka kim duyumsayabilir şimdi.Değil mi ki benim içimde,gözlerimin uykusuzluğunda, belki de kalbimin derinliğinde açıldı?Sarıca,mimozalardan beter , ayrıksı bir sarı gül dalı...

Her şeye ve herkese aykırı değil ama olabilecek olmanın sarılığında.Tüm sözlerin olabildiğince rahat söylenmesi ve bu söylemin ardında durabilmenin keyfi.Sarı güllerin ardında durmanın ve güllerin kökü olmanın.Ayrıksılığın…

Tüm hatlar kopabilir.Sevdiğim ve kaybedince de bir ömür boyu sevebileceğim insanların karşısında bile çoğu zaman,ayrıksı bir sarı gül dalı… Bu rengin vereceği ayrılığın,ne yaşatacağı bilinmez dalgalanmaların, kendimi kötü hissedişlerin, pişmanlıkların mı peşindeyim ki inadına böylesi ayrıksı sarı gül dalı? O pişmanlıklar ,o ayrılıklar ,o kaybedişler ,o ağlamalar bana neyi getirebilir ki bendeki bu ısrarlı ayrıksı sarı gül dalı?

Ömrümün dolambaçlı yolları ,hayalleri ,umutları ,belirsizlikleri ; olmazsa daha neler neler uğruna böyle isyankar ayrıksı sarı gül dalı...
Her şeyin ve herkesin şaşırtabildiği kadar kendisi de şaşkın ayrıksı sarı gül dalı.
Hayatın oldukça acil bir zamanında aranan dengenin sağlanıldığını hissederken tam ; -dengesiz – kalmanın adı ayrıksı sarı gül dalı ,ölçüsüz , tartısız .
Tutarsızlıklar, umulmaz benzeşimsizlikler … Dilimin hırçınlıkları. Yine de sevgi dolu öğrencilerin ellerinde ,haziran ayrılığında, topraktan süzülüp gelmiş mağrur ve kayıp sarı gül dalı , ayrıksı…

Açıldı içimde birdenbire. Ben bile neyin ne olduğunu anlamadan. Yabani ,ayrıksı sarı gül dalı. Derli toplu bir goncadan süzülüp gelmiş gibi nazikçe değil ,kocaman bir dağ gülü gibi hoyrat ... Dikenleri ayıklanamayacak cinsten hani şöyle ince ,küçük battı mı çıkmaz kanatanlardan. Toprağı dağ toprağı, suyu bulut yağmuru ,çalı dikenli ayrıksı sarı gül dalı…

Ama yine de açmasın kimsenin içinde ayrıksı sarı gül dalı.
Ben temizlenmeye çalışıyorum.
Temizlenmesin kimsenin içinden , açılan gül dalları.
Güller var koyu kırmızı,
Güller var sabırlı,
Güller var suskun,acılı
Güller var uçarı…
Kalbiniz hangisine meyilliyse o açılsın içinizde .
Ve orada ,kalbinizin tüm cümle kapılarında sarmaşık olup dolansın. Onları oradan söküp atacak bir bahçıvan da hiç bulunmasın.