Akdeniz düşlerine bile düşmeyen birinin
portakal çiçeğine sevdasıydı,
bunca vakit kalemin bile yazmaya hicap ettiği…

Mayısın tazeliğinde takvimler…Bir buğulu name, bin bir çiçeğin kokusunun esintisi, bir portakal çiçeği kokusu savruldu yolcunun yüreğinin izbe sokaklarına…Oysa ki mevsimi geçmişti portakal çiçeklerinin ve mevsimi geçmişti o sokaklara böyle sevdalar düşürmenin… Düşlerine bir çiçek düşüverdi… Ve bilemedi çiçek mi düştü düşlerine yoksa düşleri mi düştü bir çiçeğin ellerine… Bilmediği bir ağacın dalına takıldı gülüşleri inceden inceye…