Hz. Ömerin hilafeti döneminde hicretin 16-17. veya 18. Senesinde bir olay meydana geldi. Şaban ayında ödeneceği yazılı olan bir borç senedi davası Hz. Ömer (r.a) e arzedildi. Hz. Ömer (r.a) bu hangi şabandır? içinde bulunduğumuz bu senenin Şabanımı? geçen senenin Şabanımı yoksa gelecek senenin Şabanımı? diye sordu. Sonra Sahabe-i kiramı topladı ve onlarla istişare etti. Bazıları Farslılar’ın tarihi gibi tarih atın dediler. Hz. Ömer bunu doğru bulmadı çünkü onlar, arka arkaya krallarının tahta çıkışlarını tarih atıyorlardı. Birisi rumların tarihini koyun dedi. Rumlar Makedonya’lı Filibs’in oğlu Iskenderin tahta çıkışını tarih olarak kullanıyorlardı. Hz. Ömer bunu da uygun bulmadı.

Bazıları Peygamber (s.a.v)’ın doğumunu, bazıları Peygamber olarak gönderilişini-biseti- bazıları Hicreti’ni bazıları da vefatını tarih atın dediler. Bunlar arasından, daha belirgin, daha meşhur olanı Hicret olduğu için Hz. Ömer Hicret’in esas alınmasından yana ağırlığını koydu ve bütün sahabi onunla birlikte, Hicret’in esas alınması üzerinde ittifak ettiler. (El-Bidaye Ve’n-Nihaye 3/348)

Muhammed Hamidullah burada şu ayrıntıyı vermektedir.

Her ne kadar Muhammed Aleyhis-salâtü v’es-selâm 12 Rebi’ul evvel günü Medine’ye varmışsa da, sonuncu Akabe bîatı’nın akdedil-mesinden birkaç gün sonra, yine onun müsade edip emretmesi üzerine, Mekke’deki Müslümanlar, üç ay önce küçük kafileler halinde Medine’ye Hicret etmeye başlamışlardı. Işte bu sebepledir ki 1Muharrem,Hicrî takvim’in başlangıç günü olarak kabul edilmiştir. Bu yıl, Milâdî takvimde 622. Seneye rastlamaktadır. (Muhammed Hamidullah -Islam Peygamberi 1/167 terc. Salih Tuğ- Irfan yayıncılık Ist,1991)

Işte bu ayların 12.si olan Zü’l-hicce ayında, hacılar şeytan taşlamak üzere Mina’da kaldığı günlerin bir gecesinde -on iki Zü’l-Hicce olabilir- gerçekleşen son Akabe biatı ile, Medine-i Münevvere’ye Hicret kararı alındı, Muharrem ayından itibaren Müslümanlar gruplar halinde Hicret etmeye başladılar. Peygamber (s.a.v) Hicret için izin gelmesini bekledi. Bu arada zaman zaman Hicret etmek için kendisinden izin isteyen Hz. Ebu Bekri “Olur ki Allah sana hayırlı bir arkadaş nasib eder” diyerek bekletiyordu. Bu zaman zarfında müslümanlar Medine’ye göçmek üzere Mekke’den ayrıldılar. Mekkede Peygamber (s.a.v) efendimizle Hz. Ebu Bekir ve ailesi bir de Hz. Ali kalmıştı.

Şunu önemle belirtmek gerekir ki, Hicret basit bir göç olayı değildir. Hicret, Peygamber (s.a.v)’in dünyada ençok sevdiği bir yeri, çok önemli bir görevi yerine getirmek için terkedip başka bir yere yerleşme hadisesidir.

Resülüllah (s.av)’ın Mekke’den çıkarken “Gerçekten biliyorum ki muhakkak sen, ülkelerden bana en sevimli olanısın ve sen muhakkak Allah’a en sevimli olan yersin eğer Müşrikler beni senden çıkarmış olmasalardı çıkmazdım.” demesi bunun şahidir.(Mucemul-Buldan , Mekke Maddesi)