Hiç düşündünüz mü 24 saat mesai nasıl olur; yaşayan zaten bilir, diğerleri de biraz tefekkür etsin.
Bir emekçi, sabah ev-iş uzaklığına göre kalkıyor; çoğunluk saat 07:00 civarıdır. Bu adam akşam eve en iyi ihtimal ile saat 19-20 arası gelebiliyor. Birde fazla mesai varsa eve geliş saat 23-24'ü de bulur. Asgari ücretle maaş alıyorsa ev geçimliği için fazla mesaide şarttır. Eee! dostum bu adam çocuğunu, eşini, ailesini ne zaman görecek. Hatta ne zaman evde yemek yiyecek, uyuyacak ve bu meseleler ortasında (Kimi içinden diyordur; “Meselemiz keşke sadece bunlar olsa.” ) sabah erkenden tekrar gitmesi gereken bir mesaisi var. Bu adam salına salına sabah yürüyüşü yapabilir mi? Böyle bir yürüyüş için vakti olanlar ne kadar şükretse azdır.

Heyhat bu adam kendine zaman ayırabilir mi?
Allah'ı ile rabıta kurabilir mi?
Çoluk çocuğunu yetiştirebilir mi?

Sayın sendika baronları bu konuyu neden düşünmezsiniz. Nedense sendika denince benim aklıma; devlete efelenen, özel şirketlere yaltaklanan , işçiden kesilen miktarlarla iyi maaşlar alan kişiler geliyor. İşini adam gibi yapan varsa onları ayırmakta boynumuzun borcudur. Şu fabrikanın işçisi ortada kaldı, sendika bile ilgilenmedi tarzı haberler bize bu mevzularla ilgili ipucu veriyor.

Kapital düzenin birkaç ayağı var bunlardan biride emek sömürüsü ve kitleleri böylelikle sindirme politikası. Sosyalistlerde konuya farklı bir açılım getiremedi. Adalet tesis edilmedikçe ha işçi patron olmuş ha başka biri ne değişir. Önce insana insanca yaklaşmak ve birlikte kazanıyorsak, birlikte harcayacağız diyebilme şerefine yükselmek gerekir. Sorumluluklara göre belki herkesin geliri aynı olmayacaktır, aynı olması da düşünülemez; çünkü buda adaletsizliktir. Fakat adaletli bir düzende kişiler arasında fark olur, uçurum kabul edilemez. Adil bir işveren benim çalışanım ne zaman evine varır, nasıl dinlenir, evine zaman ayırabilir mi diye düşünür. Öyle Allah yolunda çarpışmadan şehitler seviyesine gelmek kolay değil. Bugün bence üreten ve çalışanını gözeten işveren gerçekten şehitlik mertebesindedir. En doğrusunu yine de Allah bilir.

Ben özellikle üreten, çalışanına değer veren, kişilerin ev geçindirmesine vesile olan işverenlerin alnından öpüyorum. Rabbim sayılarını çoğaltsın. Eğer yeniden diriliş olacaksa bu kişilerin elleri en üste olacaktır. Ben iyi bir işveren gördüğümde not ediyorum, kaliteli çalışan gördüğümde de not ediyorum. Herkesin eksiklikleri vardır, önemli olan hatayı görüp yanlıştan dönmektir. Eğer sizde şehit mertebesinde işveren olmak istiyorsanız; adil olun ve işçinizin yerine kendinizi koyun. Şehit mertebesinde çalışan olmak içinde kaliteli ve ahlaklı çalışan olun işveren yerine kendinizi koyun. Kendi işiniz olsa işi nasıl yapacaksanız o sorumlulukla çalışın. Bu şekilde çalışma hayatı oluşursa siz o zaman seyredin alemi.