Tut ki,
Ahir kalan selamın
Evveli kelamsız gidiş..

Tut ki,
Kördüğüm masallara
İnandırmışım seni..

Tut ki,
Ezanlar şahit olmamış
Çapraşık adımlarıma..
Hep elif olmuşum
Bahçesinde Süleyman’ın..

Tut ki,
Bir toprağa ah ü zar
-O da bir olduğu için-
Bir tavaf yalnızlığında
Semaya dergah
-yedi olması sebep-
Borçlanmışım..

Tut ki,
Ensesine vurulmuş
Harfler sahibi olarak ben
En son kelama tutulmuşum..

Tut ki,
Hüzne peygamber olan’ı
Kahkahalarımla vurmuşum..
…
Aslı tut demekse de..
Bırak dağınık kalsın..
Yassı tarihler ezberlesin sineler…
Dervişler ayet ayet
Şaraplar yudumlasın…