Anneannesinin sözleri yankılandı kulaklarında: Oğlum, namaz hiç bu vakte bırakılır mı?” Anneannesinin yaşı yetmişe dayanmıştı, ama ezan okunduğu vakit yerinden sıçrar, yaşından beklenmeyecek bir hızla abdestini alır ve namazını kılardı. Kendisi ise, nefsini bir türlü yenemiyordu. Hep ne oluyorsa? Namaz son dakikalara kalıyor, bu sebeple namazını alelacele eda ediyordu. Bunu düşünerek kalktı yerinden, gözü saate kaydı. Yatsı ezanının okunmasına onbeş dakika kalmıştı. Başını her iki yöne pişmanlıkla sallayarak, “Yine geciktirdim namazı” dedi kendi kendine. Kıvrak hareketlerle abdestini aldı ve daha elini yüzünü tam kurulamadan kendini odasına attı. Mecburen, hızlı hareketlerle namazını eda etti. Tesbihatını yaparken anneannesini düşünmeden edemedi....” Bu halimi görse, tatlı-sert kızardı yine bana.” Dedi.

-kaleme ve yazdıklarına andolsun-

rahman ve rahim olan Allah’ın adıyla

ey rabbim; beni bağışla, rahmetini esirgeme üstümden beni müslüman olarak yaşat ve ölümüm müslümanca olsun.

beni dosdoğru yoluna ilet, nimet verdiklerinin yoluna. doğru yoldayken sapanların ve gazaba uğrayanlarınkine değil.