Önsözden

Bismillah diyerek başlamış ve daha sağlam basar olmuştuk ayaklarımızın üzerine. İki aya yakın bir süre geçti. Doğru söyleyip dokuz köyden kovulduğumuz da oldu bu kısa zaman dilimi içerisinde, sekizincide nefsi gemleyip suskunluğa meylimiz de. Son bulmak için çıkılmamıştı yola, daha fazla yol almalıydık. Bizimki aşktı baştan sona. Amaç bir ışık olmaktı. Ya bir yol bul ya bir yol aç ya da yoldan çekil prensibiyle adım attık ve üçe merhaba demenin sevincini yaşıyoruz.

Unutulmuşluğun gölgesinde gezinirsin ay
Elif, ye bir mim düşür gölgeme
Taşlamışlar yara dolmuş yüzüne
Bilseydiler yapmazdılar say

ÖNSÖZ'ce

Önce bir ışık yandı ve avucunun içerisinde, acısına rağmen onun sönmemesi için uğraşanlar vardı. Tüm yüreklerin bir olduğu yerde buluşmuş ve güvenmiştik kardeşçe. Belki de içten içe edilmişti yeminler, verilmişti sözler. Gecenin en çok can yaktığı günlerde, soğuk kış günlerinde atılacak adımlara gebeydi zaman.

Dalgalandı çöl rengi bir rüzgâr
Sahile inciler ektim sonra
Gözlerin yeşersin istedim

Yaşarsın istedim yeşil gözlerin
Itırını toplayalım esrari sümbüllerin
Ve giderken sen, yollarına
Uykusunu silktiğim bülbüllerin
Şair nağmelerini sermeli dedim

I
-ayın-

Hasretim ölür ve gelirim ben
Yanağımda hüzne konan yaş vardır

Gecenin en zifiri yerine çekilmiş kalem. Hazzın sömürüldüğü rüyaların günahı sıçramış gök/yüzüne. Apaçık söylediğim cümlelerimde sır olmuşsun. Yüzümü döndüm sana alnım açıktır. O kadar derin bakma gözlerini görmeliyim. Ellerinden düşürme sensiz kalır Yusuf’um karanlıkta.