Merhabeyn Sevgili vatandaşlarım, üç defa merhabeyn…

Kamusal alanımdan sesleniyorum bugünkü yazımda sizlere. Kapalı bir mekandan. Dört duvar arasından. Dört bir yanımın kalın kalın kitaplarla filan dolu olduğunu sanmayasız sakın ha, okumanın beş para etmediğini epey zaman önce tecrübe etmişliğim vardır. Netekim bakınız kim ki kalın veya ince kitaplarla haşır neşir oluyor, kafası karışıyor. Hemi öyle bir karışıyor ki topraktan fışkıran nebatatın ot mudur, maydanoz mudur bilgisini karıştırıyor. Okumakla olmaz efendiler. Siz siz olunuz Mollanızı dinleyiniz.

Oldum olası “Damat Ferit”i niçin sevmediğimi düşünürdüm. Bir iticiliği vardı bendeniz için. Bilirsiniz Mollanızın gözü birisini tutmadı mı 40 defa su dökünse de kaale almaz. Belki “Damat” lakaplı tarihi bir şahsiyeti çağrıştırması sebepti bilemiyorum belki ihanet etmiş leylek endamı…

“Bir kalb-i âteşîn ile bir fikr-i bî-karar” nice cevelanlarım gibi Tevfik Fikret’in encamını bilir “Aşk Olsun Samipaşazade” nidasını “… Arabî ve Farisî kelimelerin tefsiri yolunda şu son zamanlarda neşr olunan lügatnamelerin içinde fenn-i lügatın bu kavâid u nikât ve usul-i mahsusasına benim kadar ve belki benden başka riayet eden yoktur desem tefehhuruma haml buyurulmaz ümidindenim.” Satırlarından sonra atabilirdim amma atmıyorum sevgili vatandaşlarım. Atmıyorum çünkü ne Akif cevelanımın Sırat-ı Müstakîm macerasını kayt altına almak ne de Babanzâde içün birkaç satır kıraat etmekliğim vardır. Hele Asım ve Haluk mes’elesine dahl idüp sizleri vuzuha erdirmek için hiç havamda değilim doğrusu.

Çarşıda pazarda, camide cemaatte, asma katta bodrum katta, hasılı nerede ve nasıl karşıma çıktığını bilmediğim sevgili ve aziz kaarilerim mübarek ellerimi öpüp yüzlerine sürerek derbeyan ediyorlar, sitayişlerde bulunuyorlar ve illa “Mollam anlarsan sen anlarsın bizi” deyü yalvar yakar oluyorlar… Aman durun hele sevgili vatandaşlarım “n’oluyoruz” demeye gelmiyor doğrusu, netekim memleketin ahvaline dair bir şikayet bir şikayet… Güya ben onlar

Durmadan kapımı aşındıran ve son yaşananlara dair benden fikr-i beyanı isteyen sevgili kaarilerim, aziz cevelanlarım… Evet anlıyorum sizleri. Ofsaytta kalmamak için yolumu gözleyip mücella fikr-i sabitimden istifade etmeyi murad etmektesiniz. Puanlarımızı çalıp bizi kümeye gönederen hakemi alelade birkaç kelam ile silkeleyip bir köşeye savurmamı, Mollalığıma ilaveten bir de cübbe giyerek kamuoyunu rahatlatmamı, “ben Paris’te iken…” mahreçli sözlerimi, Gazete manşetlerini elime alıp hak ile yeksan edecek önemli ve dahi hayati ipuçlarını serdetmemi dört gözle beklemenizi anlıyorum.

"Bendeniz Mollanızın en yandığı hadiselerden birisidir sevgili kaarilerim bir masal kahramanı olamamak. Kahramanlık mesele değil malumunuz, yüreklerin pare pare olduğu zeval vakitlerinin en dayanılmaz ilacı değil midir Hazret-i Mollanız? En sıkıntılı anlarınızda “Aman Mollam medet” deyü kapımda el pençe divan duran sizler değil misiniz?

"Ben bir diktatör değilim, demokrasi istiyorum” Çek ayağını üstüne bastın diyeceğim lakin yine aklı kıt, iz’anı nakıs sevgili vatandaşlarımdan bazıları “Mollayı başımıza padişah etmedik, kahırlanışı ondandır.” deyü günahımı alacaklar. Asla ve kat’a sevgili vatandaşlarım hem de ne alaka…. Hatta bilakis ne münasebet. Bendeniz sadece ve sadece sizlerin iyiliği için adımı, mübarek saçımı, sakalımı ve takunyalarımı ortaya koydum.

Bendenizi yakinen tanıma saadeti erişmiş birkaç cevelanımdan. Pek severim kendisini. Bilirim, pek sever kendisi de şu biricik Mollanızı. Eeee hâl böyle olunca “100 Türk Büyüğü” çetelesine onu yazmak ve şerefyab etmek bendeniz Mollanıza vazife oluverdi sevgili vatandaşlarım.

Eskiden mektuplara göz gezdirirdim sevgili vatandaşlarım gayri adı bir türlü konamayan, konsa da kırka çıkan e-postalarıma bakıyorum. Ne de çok hayranım varmış deyü şaşırdığımı filan sanmayınız. Hak sahibine hakkı teslim etmeyi, seng-i musallaya konmadan kadr ü kıymet bilmeyi ihtiyar edinmiş sayıları bir elin parmaklarını geçmeyen nice karilerim var Allah’a şükürler olsun.