Din ahlakında özgürlük; yalnızca Allah'a kulluk etmek, O'na teslim olmak, varlıklara ya da birtakım değerlere kulluktan tamamen kurtulmaktır; bu gerçek özgürlüktür.

Tarih boyunca pek çok kez tanımlanmaya çalışılan özgürlük, yanlış anlaşılmış olan bir kavramdır. Örneğin Allah'ın emirlerini gözetmeden, yalnızca nefsinin bencilce tutkuları doğrultusunda yaşayan kişi, özgür olduğu yanılgısına kapılabilir. Çünkü Allah’a imanın ve teslimiyetin getirdiği gerçek özgürlüğü tatmamıştır ve kıyas yapma olanağına sahip değildir. Ancak kıyas yapabildiğinde çok açık anlayacaktır ki, gerçek özgürlük, yalnızca Kuran ahlakı yaşandığında kazanılabilir.

Allah korkusu, Allah’a aşkla bağlı insanın hissettiği korkudur. Allah’ın hoşnutluğundan mahrum kalmaktan korkmaktır... Aşık sevdiğini gücendirmekten, onun sevgisinin yok olmasından çekinir. Allah korkusu böyledir, çok daha şiddetlidir. İnsan Allah’tan korkarsa O’nun buyruklarına çok titiz olur, en çok O’nu sever ve en çok O’na saygı duyar. Egoist, bencil, nefsine düşkün olmaz. Şefkatli ve koruyucu olur, çıkarlarının peşinde olmaz, affedici olur. Kişi Allah’tan korkmuyorsa yalnız kendi çıkarlarını düşünür, affetmez, çıkarlarıyla çatıştığında sert davranabilir.

İnsan ruhunun yaratılışı güzelliklerden zevk alacak şekildedir ve her an en kusursuzu, en mükemmeli arar. En küçük ayrıntı dahi gözünden kaçmaz, dikkatini çeker. Ancak insan, ne kadar istese, yaşamı boyunca özlemini duysa da kusursuz bir fizik güzelliği dünyada tam anlamıyla bulamaz. Bu güzelliği insan ancak sonsuz güzelliklerle donatılmış cennette elde edecektir. Muhteşem yaratılmış olan güzelliklere kavuşmanın koşulu ise, dünyada ruh güzelliği kazanmış olmaktır. İnsan ruh güzelliğini sadece Kuran ahlakını yaşadığında kazanabilir.

Kurban, Kur’an’da bahsedilen önemli ibadetlerdendir. Kelime anlamı ‘yaklaşmak’tır ve kesilen kurbanın Allah’a yakınlaştıracağı umut edilir. Rabbimiz’in genelleme yaparak dahi sayılamayacak kadar çok nimetine şükür amacı taşıyan kurban, O’na tam teslimiyetin yaşandığı bir ibadettir.

Kurban insanlık tarihi ile başlar. Ve kurbanın, “…Allah'tan başkası adına kesilmiş olan (hayvan)ı kesin olarak haram kıldı…” (Bakara Suresi, 173) ayetiyle yalnızca Allah adına kesilmesi buyrulur.

"Haritanın hemen heryerinde, gurbette bayram geçiren İ.H.H. gönüllülerinin ve Allah'a Hizmet uğruna şanlı bayrağımızı dalgalandıran, İslâm ve Türk kültürünü oralara taşıyarak öğrencilerin bilinçlerine akıtan, anlatan ülkücü muallimlerimizin de bayramlarını, en hassas zamanlarımda akan gözyaşlarımla gönderdiğim hayır dualarının ardından kutlamak isterdim. Ama bu hâl yok şimdi.. Evet dostum. Hâlsizim. Hâl kayboldu. Allah'da yok olmak varken, dünyada var olmuş bir okçu gibiyim. Sakallarımı kaşıyıp haber bültenleriyle savaşıyorum, tartışıyorum. Yatsıyı ne zaman kıldığımı bilemiyorum. Herhalde imsaktan evveldi.. Oysa biz o zamanlarda teheccüdlerin ardındaki vitirleri okuyup hayret ederdik.. Bir insan kendi özbenliğinde olanı değiştirmedikçe, Allah onun hâlini değiştirmez.." diye sızlanan bir müslüman olarak dünyaya çağrımdır...

Her insan yaşamında ‘yakın bir dost’ arayışı içindedir. Mutlu anında da zor zamanlarında da yanında olacak, koruyup kollayacak, sorunlarının çözümünde destek olacak, hatalarını bağışlayacak, hastalığında ve yaşlılığında kendisini yalnız bırakmayacak sevgi dolu, sadık bir dosta ihtiyaç duyar.

İnanan insan için aradığı dost yalnızca Allah’ın hoşnutluğunu gözeten ve Kur’an ahlakını yaşayan diğer müminlerdir. Allah’tan yüz çeviren kişiler ise kendileri gibi dünyevi çıkarlarını gözeten kişilerle dostluklar kurarlar. Müminler arasındaki güçlü dostluk ve iman etmeyen insanlar arasındaki dünyevi çıkarlara dayalı ilişkiler ise birbirinden tamamen farklıdır.

Silkinip sükutun ardından
Sürükleyerek nefsi yaka paça
Enaniyeti çivilediğimde alnından
Açım dediğimde, helal rızka aça
Gözlerine bakarken karnından
Allah’a adanmış kurbanlık koça
Yüz yere eğildiğinde ârından

Müminler, Kuran’da Rabbimizin bildirmiş olduğu emir ve yasaklara karşı son derece hassastırlar. Kuran’a iman eden bütün insanların yapmakla mükellef olduğu farz ibadetler vardır. Bu ibadetlerden biri de namazdır. "... namaz, mü'minler üzerinde vakitleri belirlenmiş bir farzdır. " (Nisa Suresi, 103) İman sahibi olan her insan, ibadetlerine gösterdiği titizlik ve süreklilikle kendini belli eder. "Onlar, namazlarını da (titizlikle) koruyanlardır. " (Müminun Suresi, 9) ayetinden de anlaşıldığı üzere, hiçbir koşul onları, bu ibadetlerini yerine getirmekten alıkoymaz.

İman edenler, hicret edenler ve Allah yolunda mallarıyla canlarıyla cihad edenlerin Allah katında büyük dereceleri vardır. İşte 'kurtuluşa ve mutluluğa' erenler bunlardır.Rableri onlara katından bir rahmeti, hoşnutluğu ve onlar için, kendisine sürekli bir nimet bulunan cennetleri müjdeler. (Tevbe Suresi, 20-21)

Hicret, inananların bulundukları toplumdan bedenen, kalben, ruhen ayrılması, yola çıkmasıdır. Allah’ın kutlu elçilerinin ortak kaderidir; onların yolundan gidenlerin de yaşamlarının bir bölümünde, farklı biçimlerde tattıkları, zafere ulaştıran fiili duadır. Hicret mücadeleden kaçmak değil, Kehf Ehli gibi zulme direnmek, karşı durmak, zincirleri kaldırmaktır. Amaç; sonlu olan her şeyi terk ederek, sonsuz olana kavuşmaktır.

El Mütekebbir…

Büyüklüğün kemalinde her şeyden yüce, her kötülükten münezzeh, kullarına zulmetmekten beri, her şeyde, her işte ve hadisede aklın ve vehmin anlayış kabiliyetinin çok üstünde olan azamet ve yüceliğini gösteren…

Cenab-ı Hak yarattığı her bir varlıkla, bütün bir kainat ve içindekiler ile, gönderdiği peygamberleri ve kitapları ile, varlığını, birliğini ve yüceliğini en etkili şekilde anlatmaktadır. Yüce ve son hak kitap olan Kuran-ı Kerimde Cenab-ı Hak kulları ile adeta konuşmaktadır. Birbirinden güzel ve engin manalar taşıyan isimleri ile de kendisini kullarına en doğru şekilde tanıtmaktadır.