Beni ben yapan değerler elimden alındıktan sonra
Şimdi özgürlüğüm bu hayatın neresinde durur ey insanlık!…
Sözlerim hangi taş kalbi deler de puslu atlasları, suyu çekilmiş denizleri aşar..
Gözyaşlarım hangi yüreği titretir de insafa gelir…
Ey insanlık!
Ar etmez misin yüzümdeki hüzünden
Ar etmez misin sükûta uğrayan çığlıklarımdan..
Gün gelir devran döner
Tarih bunun hesabını sormaz mı sana ...“Başörtüme dokunan eller kırılsın” diyemeyecek kadar merhamet taşırken ben yüreğimde
Nedendir senin bu acımasızlığın…

Bedel ödemek zordur…Neyin bedelini ödediğini bilmemek ise çok daha zor..
Yanlış nerde, yanlış hangi düzende, yanlış hangi sözde…
Bul bu yanlışı insanlık!..

Geri ver bana bir martının kanadında asılı duran özgürlüğümü…

Ne kadar zor oldu artık anlamak şu hayat denen mefhumu..Ya okulun, ya başörtün diyorlar..Ya git ya kal… ya ölümü tad ya yaşa..Düşünmüyorlar ama hiç…Hangi ölüm, hangi yaşamak…
Kalıyorsam eğer iki tarafı mızraklı bu acının ortasında
Bil ki..
Adını tarih sayfasından silmemek için ey insanlık!!!...
………………………………………………………………………………..
Ankara yirmiyedi mart ikibinsekiz