Vasfını kalemle yazmak istedim
Kalemim lâl oldu naçar hasrette

Gelmeni inkâra kalkan her bedbaht
Ateşe kör giden küffar hasrette

Uymaktır iftihar sana Efendim
Aldanıp uymayan beşer hasrette

Elinden zinciri takan serine
Taçlanır mutlaka o hür hasrette

Ziyaydın göktendin bize göründün
Görmeyen nurunu bir kör hasrette

Namını bırakıp giden her gönül
Ayılır bakar ki bir hor hasrette

Ordunu görünce hemen gelmeyen
Kudreti kalmamış nefer hasrette

Cananlar içinde sermest olsa da
Biganen karanlık bir zor hasrette

Bahar da coşku da hepsi sendendir
Bilmeyen çöldedir yürür hasrette

Yolunda gitmeyen hayat sahibi
Ateşte kara bir kömür hasrette

Gerçeğe sırtını dönen muannit
Dönüşsüz menzilde erer hasrette

Sığınak aranan çetin meydanda
Katına gelmeyen erir hasrette

Şiddete uğrayan mazlum ukbada
Zalimi perişan görür hasrette

Uyanın mesrurdur yalan dünyada
Yalanı gerçeğe verir hasrette

Mücahid geçmiştir zaman mekândan
Kanıyla yol açar nazır hasrette

Nuruna koşmayan topal biçare
Ayaklar dilerken kurur hasrette

Malik’e ricaya gider ateşlik
Kılıç der o acı sabır hasrette

Görenin geçtiler candan ve serden
Menzili beklerler bir kor hasrette

Dirilmek isteyen toprak parçası
Figanda duada Bedir hasrette

Küfürden bizârdır kale ve şehir
Selamlar gönderen Hayber hasrette

İran da Bizans da hatta Hindistan
Gel derler gönlümüz bizâr hasrette

Göndermek isterler sana bir elçi
Harflerle boğuşan haber hasrette

Bitmezdi hasretin hatta yanında
Sürekli olsa da Ömer hasrette

Aslandır demiş ki kavli ilahi
Çelikten yürekli Haydar hasrette

Gönüller zayıfsa elbet mazurlar
Vadinle sevinen şehir hasrette

Mekke’nin gözleri her an semada
Yıldızı sabırsız arar hasrette

Âtik ki yarandı senle her zaman
Gönlünde o gümrah nehir hasrette

Halimdi selimdi aşka sahipti
Lütfünle nurlanan Zinnur hasrette

Dirilik gününde mahşer hasrette
Nedâmet duyacak gurur hasrette