“Kör olan gözler değil sinelerdeki kalbtir” (kur’an ı kerim )

Muhkem ağrılar yaşatır zaman
İhsanı bol olana sevdalısındır
-çünkü
acı çektirmek bu yüzden
merhametindendir dünyanın…

dünya:
kumdan insanlar çölü
göğü çok gergin bırakan...

iş meleklere kaldı dostum
ölümler gece gelmez oldu
ve çöl
aldığını geri vermez

Gök gürledi
İrkilmedik dostum
Yıldırımları çekemeden sürme diye
baktık... baktık
Ey melek gir kolumuza
Gül kızardı
Baktık
Sonra sarardı
Ve kopardık
Gir kolumuza ey melek
Düşmesin küller üstümüze

yoruldum!
Ayaklarım takılınca gölgeme
Göğe düştüm

İntihar etmişti zaman
Geride iz bırakmadan
-ama anladık
Kutsal kitapta yazılıydı bu
yürek ölmeden
yapmalı kıyamet aşısı

Sen ey ayakkabıları delik adam
Kalk ve ilerle
Dudaklarına biraz
Kudüs nemi değsin

Çocuk ölü doğdu anneden
Anne çocuk doğunca öldü

Ki her çocuk ve anne
Bir taş atar Kudüs’te
Bundan olsa gerek
Ağladı el- Aksa

Acı ey melek
Ey gök merhamet
Bak azaltmıyor azaltmıyor
Hiçbir kurgu
Çöl vurgunumuzu

Bir an
Bir deniz
Bir kıyı
Dalga sesleri
ya da lambalar arasında
ben
gördüm O’nu
diyordu
“Allahın ipine sımsıkı sarılın”

Ve değdi miraç kalbime
Ve düştü dünya göğümden
Yeşerdi gül
Dirildi anne
Dirildi çocuk
Dirildim ben!