Avurtları çökük bir çocuk tanıdım
Muğlaklığa gark olmuştu simâsı
'Kim bitap düşürdü seni' dedim
Hortlayıverdi derunî yalnızlığı

Gidicisiydi o da dünyanın
Sırrı vakarlığında saklıydı
Patlamıştı freni insanlığın
Darmadağın edilmişti oyuncakları

Ânsızın suâl etti: 'Niçin varım?'
Sukût vakitlerinin duacısı
Sonra bağırdı: 'Kanamalı hastayım!'
Mekân ötesindeydi gözyaşı