"Kül zamanıdır
sönmüş kelamların biteveyesinde"
tüm suskunlukların ardından gitme vaktidir belki de..
Gölgeleri görmezden gelerek, söze son noktayı koy(a)madan,
usulca çekilmek sana ait olmayan hayatlardan..

Bir “gözü kara!” (lık) çağrıştırılıyor ki, Hz. Yusuf örneğiyle.
Ve gözü kara şiirinizden (affınıza sığınarak) mülhem satırlarım;..,

Gündüzleri karanlık, gece.,
Yusuf’un kuyusu gibi dünya.,
Gözleri ümitsizliği vakar olarak takınmış.,
İmdat elini tokat sayarcasına.,
Sulh arifesi gibi şimdiki zaman.,
Hayat ülkesinin sınırlarında endişe var!

Yürümek sürünmek gibi (kimine göre)
Ardında Birr ve bilenler olduğunu bilirken
Ve ruh takınılabilir bütün fiyakalardan yoksun
Bir içim suya bile, zehir zemberek katarak
Hakikatin hacmini ölçmek bu rahlede
Düşlerden gerçeğe.,
Gerçeğe göçmek..,

Zaman bütündür, ben istirhamlardayken
Ötelenmiş ahitlerin çerçöpü arasında firakım
Sönmüş yanardağlar üzerime patlayana kadardır ömrüm
Rabb’im göğsüme genişlik ver.., Sönsün bu yangın!
Haktan koparılan, sistemli ölümlere bakarak
Hasbiyallah-ı, yineliyeceğim...

Mehmet Sani Özel
11.07.2008