es’selâm!

tüketilen her mevsim, alın yazımızdan sökülüp atılan birer kurşun gibi. yaşarken farkına varamadığımız bu kurşunlar, çıkartıldıktan sonra
acı veriyor bize. oysa biz, acı’larımızla yaşamayı sevenler kervanı. fakat, mülayim görünen bu tavrın bâtınında ziyâdesiyle sert bir tavır
vardır. ‘düştüysem sana bakarken düştüm’ diyebilen bir zihin zemininde inşâ ederiz gururu. allah’a, inanca ve aşka dâir taşıdığımız,
taşıyabildiğimiz bütün acı’ların şerefine inanırız, güveniriz. bu böyle!
...

insanlar taş gibi bana yabancı
ağaçlar bensiz hüküm giyecek bulvarlarda
bir tambur bir yalnızlığı anlatıyorsa
o ışıksız pencereden
ben onu bile bile duymuyor gibiyim.

bu şehirden gidiyorum
gömerek geceyi içime
sabahın hüznünü beklemeden
gidiyorum bu şehirden. erdem bayazıt
…

yirminci tasavvur, ‘erdem bayazıt’ ve ‘ahmed yüksel özemre’ merhumlarının azîz hatırâlarına ithaf olunur.

ves’selâm!

--
www.tasavvur.org
heybe@tasavvur.org