TÖRE CİNAYETLERİ

Bir kimsenin kıyafetinin düzgün olması, güvenilir olduğuna referans ve eli yüzü temiz görünmesi, kalbinin temiz olduğuna kanıt değildir. Kişinin karakterinin resmi, yaptıkları ile renk alır ve netleşir. Sarf edilen sözler ve söylenenler için; Yanlış anlaşıldı, dil sürçtü gibi kusur ve özür beyan edilir. Ancak başka bir reşit insanın, özgürlüğüne ve en önemlisi, hayatına kast edecek kararlar alarak eyleme dönüştürülecek, sevk ve hareketlerde bulunmak (ilgili yasal kanun, kuruluş ve kurumlar hariç) hiç kimsenin hakkı hududu çerçevesinde değildir.

Anne, baba, eş dost, arkadaş veya akraba, her kim olursa olsun, hiçbir haklı gerekçesi olamaz ki, başka bir insanın özgürlüğünü kısıklasın veya öldürülmesine direk yada dolaylı yollardan karar verip infaz etsin.., Bu doğrular bundan bin sene önceden de böyleydi, fakat egemen kesim, otorite ortamı menfaatine müsait kılmak için, günü ve gelişmeleri suyuna bırakmış hatta din, gelenek, örf ve töre gibi kafa karıştıran, içinden çıkılmaz kavramların dokunulmazlıklarına büründürüp, can yakan, ev yıkan, yürek burkan icraatları ile sürüp giden cehaletin bayrağının dalgalanmasına ve saltanatının devamına (maalesef) göz yummuştur.

Buna dur diyecek olan; Aklın kararlılığını eyleme dönüştürecek olan, marazın husule geldiği toplulukların içinde bulunan, saygın muteber kimselerdir, hiç kuşkusuz.., Yüz yıllardır devam ede gelen, kan kin davaları ve gelenekçi (illegal) töre kurbanlarının ve onların yakınlarının kararan hayatlarından hiçbir vicdani rahatsızlık duymayan insanlar, insanlıklarını ve ihmallerini, halkın ve Yaratanın nezdinde, nasıl savunabilirler ki, anlayamıyorum..!

İçinde bulunduğu ortamda, bir kimsenin evladı (üstelik kız çocuğu!) Namus bahanesi ile katledildiğinde, muteber ve hatırlı kesimin veya bir şahsiyetin başkasının ve kendisinin çocuğunun başına sevgi emaresi olsun diye elini koyabiliyorsa, eyvahlar olsun ona..,
Bu nasıl bir anlayıştır ki, Çocuklarını kendi rızaları dışında bir evliliğe zorlarlar ve aksi tezahür ettiğinde törelere sığınarak ciğer parçalarını katlederler..?
Bu nasıl bir anlayıştır ki, Erkekleri bir dünya zorbalık ve cima yapar suç sayılmazda, bir kız çocuğu veya kadın isteği dışında tecavüze uğrayınca kirlendi diye katlederler..?
Yaratana kulluk ve yaratılana sevgi ve samimiyet (iman) asla bunu gerektirmez. Bilakis, Yürürlükte olan devlet yasalarında, mahkemelerinde (ıslah ve cazai) imkan ve çare aranmalıdır..,

Bir topluluk düşünün; Ağaları beyleri birkaç yabancı dil bilir, mebustur, bakandır veya müsteşardır., Bir çoğu yüksek okullar okumuş, yabancı ülkelere dış seyahatler yapmış, varlıklı lüks içinde yaşayan ki, teknolojinin hemen bütün imkanlarından maksimum düzeyde yararlanan, elleri yüzleri temiz, kıyafetleri düzgün ve son derecede çağdaş görünümde, hatta görünüşte (hakikaten) müşfik, merhametli, cömert, yardım sever, misafirperverdirler., Ne var ki, böylesine babacan tavırlı ekabirlerin olduğu toplum kesimlerinde kin, kan davası ve töre cinayetleri gibi son derece ilkel, cahilliye devrinden kalma, cürüm ve katl (öldürme) vakaları tezahür etmektedir. Bu toplulukların saygı değerleri, (acaba!) bunları nasıl izah etmektedir..?

Bütün bunlardan alarak ve aciz bir dünya vatandaşı olarak önce; Ülkemin veya Dünyanın neresinde olursa olsun bu tür vakaları kınıyor (telin ediyor) ve asla doğruluğunu kabul etmiyorum. Dahası bu muhterem ağa ve beylerimizi, (direk olmasa bile) sorumlu ve suçlu bulduğumu sanıyorum. Zira, üretilen bütün güzel işlerde, birinci dereceden etkili ve yetkili olmaktan geri durmayan, öne çıkan, şanla şerefle yad edilen muteber zevat ortaya bir çirkinlik çıktığında neden ıstırap duymaz ve yanlışlığın üzerine gidip düzeltmeye çalışmaz..? Gururla gezdirdikleri şanları, ünleri ve var saydıkları şerefleri, elleri ve güçleri yettikleri halde çirkinlikleri düzeltmiyorlarsa onlara ülfet (kendi adıma diyorum!) haram olsun..,

Onları! (Eyleme dönüşmeyen açık ve bariz pişmanlıkları olmadıkça) ne Allah (c.c.) nede insanlık affedecektir., Hangi toplumda olursanız olun, Ağa, bey, muhtar ve onbaşı dahi olsanız toplumun dinamikleri, onların iyi ve kötüye gidişlerinden, etkileri mucibince sorumludurlar ve (deyim yerindeyse,) “Çobanlığınızdan sorulacaksınız..!”

Bir çocuğu ikna edecek kadar edebiyatı olup dil bilen bir insan, üstelik hatır gönül sahibi ise, çok daha kolay olarak sesinin gittiği yerlere ulaşıp, hiçbir gerekçe ile insanları katletmenin, inanç ve törenin işi olmadığına ikna etmesi mümkünken, bu çirkinlikleri yapmak bizlere, sizlere yakışmaz, yanlıştır ve saire demekten aciz olamaz. Kaldı ki, sözü geçecek olanların, sürüp giden çirkinliklere sessiz kalması, kamu vicdanında ve Hakkın divanında üretilen cürüm ve cinayetlere ortak sayacaktır..,

Bir Ülkenin kasasını soymak gibi, belki daha ağır bir suç ve sorumluluktur ki, içinde bulunduğu toplumun refahına, huzuruna, güvenine ters gelecek, özgürlüğü akamete uğratacak, sevgi ve saygı seviyesini sarsacak, birliği ve bütünlüğü baltalayacak, ayrılıkçı, bölücü tavır ve davranışlarda bulunmak veya böyle faaliyetlere sessiz kalarak destek olmak.., Milletin etik’ini, dini ve kültürünü yozlaştırmak..,

Bu gibi faaliyetler, bilinçli veya bilinçsizce derinlerden seyreden, ilk etapta rengi, kokusu ve failleri pek fark edilemeyen, fark edildiğinde büyük tahribatları olan, menfur (kötü niyetli) emellerin işi olup, kitleleri medeniyetin çok gerisine sürükleyen, ihmal ve fesatlıklardan beslenen sosyal ve kültürel çökertme uygulamalarıdır.,

Milli ve manevi hesaplar günlük kazançlar üzerinden veya kişisel rantlar için yapılırsa kaos olur. Güçlü olanın kendi otoritesini işlettiği bir ortamda huzur ve güven olmaz. Devleti ve düzeni olmayan yurt Vatan olamaz..! Ocağı tüten, sofrası olan ve mutluluğa dolan, seven sevgilisi olan, evlenip yuva kuran, bu benim evim, köyüm, sokağım, caddem, şehrim ve ülkem diyor, diyebiliyorsa onun değerlerini koruyup kollayarak ve daha da yükseklere taşımaya çalışarak yaşamalıdır. Vatandaşlık, yurdunda üretilecek bütün güzelliklere gücü yettiğince katkıda bulunmak, başa gelen elem ve üzüntülere de aynı durumda fedakarca ortak olabilmekten geçer.., Çirkinliklere seyirci kalanlara yazıklar olsun...

Mehmet Sani Özel
06.02.2005

Bir şeyle suçlanmak, bir şeyden dolayı suçlanmak zorunluluğuna bağlıdır. Hem Zehra Hanımefendinin Töre üzerine oturttuğu söyleme, ne de Nefi kardeşimin "töre-cehalet" eşleştirmesine kızgınım. Hikayedeki - gerçek olsun veya olmasın - olayın ismi "töre" değildir. Modernizmin - ister affedin, ister etmeğin - piç ettiği sözcüklerden biri de "töre". Ne olduğuna bakılmaksızın, kimliğe ilişkin her kelime kuşatma altında. Allah razı olsun, maşallah Müslümanlar da Batı'dan daha Batılı olmakta hiç geri kalmazlar. Töre'ye ilişkin bu mantık "Taraf" gazetesinde yer alsaydı şaşırmazdım. En azından ne demek istediğine ilişkin bir gerekçe bulurdum kendime. Ama burada bulamıyorum. Öylece dudaklarımızın arasında lanet okurken dışarı fırlatacağımız bir kelime değildir "töre". Kimliğimizin yarısını bu sözcükle belirleriz. Bugün töreye lanet edenler, 600 yıllık Osmanlı'ya da lanet ediyorlar, ondan ötesine de. İlkel bir zevatının kendi ilkel inançları uğruna bir kadını linç etmesi ile töre arasında fark vardır. Töre - ahlak sözcüğünün karşılığınıdır, dilimizde. Ahlaka lanet etmek ahlaksızlıktır. İslam bir töredir ve bir töre dinidir. Ahlak ve ahlak dinidir. Bildik, bilmedik kelimeleri kendi isteklerimize göre harcamak hakkımız yoktur. Ebu Hanife ictihadının yarısı töredir. İslam fıkhı kıyas mantığını töreden almıştır. Törenin İslam anlayışı içinde yerini belirleyen sağlam hadisler de mevcuttur. Asıl törenin dışına çıkmak cinayettir. Tıpkı ahlakın dışına çıkmanın ahlaksızlık olduğu gibi. Ne zamandan ahlaksızlık, ahlak adına yapılamktadır. Diliniz mi varmıyor, Elmas katillerinin ahlaksız olduğunu söylemeye?

Töre Benim de Senin de inancındır. Asıl cehalet, bir kaç asırlık kıytırık modern hayaller uğruna 1000 yıllık tarihi harcamaktır.

"... hayatın kıskacındaki töreler..." ya da törelerin kıskacında hayat. Töre din midir? Asla. Dinin değişmez nassları mıdır törenin emir ve buyrukları? Asla... Töre derin bir cehalet. Şeytanın yani vesvesenin, dedikodunun, ihanetim cirit attığı bir kuyu... Karanlık dipsiz bir kuyu. Adı: Töre.