Ğ dergisinin 5. sayısı da çıktı!
Ğ dergisi beşinci kez okurlarıyla buluşarak, genç bir ekip tarafından çıkarılan ortalama bir edebiyat dergisine biçili ömrü tamamlamış bulunuyor. Böylece saf edebiyatın, gençliğin, heyecanın, kalbin hanesine bir çentik daha atılırken; mantığın, rasyonalitenin, hokkabazlığın, gruplaşmanın, yozlaşmanın, samimiyetsizliğin çirkin kalesine bir gol daha atılmış olmuyor mu?
Öyle düşünüyorlar ki varlar ve karşınızdalar!
Bu sayıda;

Türk şiir eleştirisinde yaşanan kavram kargaşasının temel sebebi, teoride ve pratikte, eleştirel ölçütlerin açığa çıkartılamayışıdır. Hüseyin Cöntürk’ten sonra eleştirel ölçütlerin, eleştiri ortamının boğuk sesi, karmaşık anaforu andırışının nedenleri arasında, eleştirel ölçütlerde netliğe ulaşamamayı, ideolojik kör bakışın eleştiriye hakim olmasını, bir nevi bir başka açıdan dogmatizm olarak nitelenebilecek, sert yargılar bütünü dediğimiz bir donukluğu, katılaşmayı görebiliriz.

Benlik

Benliğinizi altın gümüş karşılığında satma,
Kıvılcım karşılığında alev vermezler.
Sürmesinden acemin gözü ince görüşlü olan
Ve hakikatleri gören Firdevsî şöyle der:
Para uğruna kötü ve alçak tabiatlı olma!
Para olmasa da iyi huyunu terkedenlerden olma! ’.

AŞKAR DERGİSİ, 11.SAYI: ŞAİR ENFLASYONU

Aşkar dergisinin 11. sayısında Tuba Deniz’in şair-eleştirmen Mehmet Can Doğan’la gerçekleştirdiği söyleşi, Türkiye’de edebiyat-şiir dergiciliği açısından öğretici ve dikkate değerdi.

GENÇ KASIM 09'

Gönüllü Ol Kariyer Derdin Kalmasın!

çünkü başka insanların ölümü/en gizli mesleğidir hepimizin diyor büyük şair. Kişi(ler) bir yol üzre ise, insanların bakışları da ayaklarındadır çoğu zaman. Gözlerimizle çelmeler takmayı pek severiz; kendi yolunda yürümeye çalışsalar da. Esaslı çelmelerimiz yoksa bile bakarız; düşerken en ince ayrıntısına kadar görebilelim diye. Ben, sen, o değil, hepimiz! İnsanız çünkü, meraklı, dedikoduya düşkün hayli kötücül: eşrefi mahlukat. Hayvandan aşağı, melekten üstün! Tekâmül sınırları bunca esnek olabilen, sonsuz ihtimali korkusuzca kuşanabilmiş yegâne yaratılmış.

"Türkiye’de şiir bize düşünmeyi öğretmiştir. Türk şiiri hangi yönden bakarsanız bakın siyasidir"
(Ahmet Güntan, Parçalı Ham)

"Türkçenin tek patronu halktır"
(Hakan Arslanbenzer, Popülizmin Amentüsü)

Şair, yaşadığı çağın fotoğrafını en iyi çeken kişidir. Çağından bağımsız düşünemeyiz onu. Yaşamasından sanatında kullandığı ve hatta bir dirilik kattığı şiirsel öğelere, imge yapısına, yansıttığı/hisettirdiği anlama, şiirsel bütünlüğün içine yerleştirdiği, bir tazelik kazandırdığı, kullandığı kelimelere kadar, şiir sanatının tüm niteliklerini de ortaya sererek tanık olduğu çağı en can alıcı yerinden yakalayan bütünsü şahsiyete, tamamlanmış özneye biz şair diyoruz. Yakın zamanda şairin içinde yer aldığı çağın siyasete bakan tarafıyla sorumlu ve duyarlı oluşunu ve 2000’ler şiirinde şiirin hangi anlamlara tekabül ettiğini ifade eden ediplerimizin sözlerini okuduk, dişe dokunur yönüyle. Edebiyatta Üç Nokta dergisinin bahar 2009 sayısında Nilay Özer, şiir-siyaset ilişkisine bakın nasıl değiniyor:

Ilık bir rüzgâr karşılar ilkin Sizi. Maneviyatın tebessümüdür bu insanlığa, gözler dolar belki, beklide sadece susmak yeterli olacaktır. İnanan insanlar için kutsal olmasa da inandıkları kutsalların mekânındır orası. Ömer bin Abdülaziz, Ebu Hureyre, Hz.Yahya, Hz. Zekeriya, Hz. Hüseyin, Zeynep Kübra, Halid Bin Velid, Hz. Bilal Habeşi, Muhyiddin İbni Arabî ve Peygamber eşleri bir seda yollar inananların yüreğine.

Bir medeniyet yatıyor insanlığın gözleri önünde. Ses veriyor Golan tepeleri uzaklardan, haykırıyor Bahira’nın kilisesinden hakikatler, Minarelerden okunuyor Ezanlar ve dillerde tek ses, yankılanıyor semada.

'Olamaz ki'den 'olmaz ki'ye, 'olabilir mi'den 'olur mu'ya seyreden Türkiye-Ermenistan dirsek teması, nihayet 'olacak gibi sanki'den 'oldu'ya ulaştı. Vatana, millete, ümmet-i Muhammed'e ve dünyaya hayırlı uğurlu olsun.

Protokolün içeriği ile ilgili yazılabileceklerin pek çoğu yazıldı, söylenebileceklerin pek çoğu söylendi. Konuyla ilgili hala tatminkar bir bilgi edinememişler veya edindiği bilgilerle hala tatmin olamamışlardansanız, hızlandırılmış bir 'Türkiye-Ermenistan protokolleri' dersine şu linkten ulaşabilirsiniz:

Türkiye-Ermenistan protokolleri, Hakan Albayrak

Ben meselenin cereyan edişi esnasında tuttuğum bazı notları takdirlerinize sunmakla yetineceğim. Dağınıklık için kusuruma bakmayın.

Musa'nın tayini istanbul’a çıkar ve müezzin olarak galata’da küçük bir camiye yerleşir. Caminin müezzin lojmanı olarak kullandığı daireye yerleşir, karşı dairede yaşayan Clara ile karşılaştığında hayatında neler değişebileceğinden habersizdir. Rahibe adayı Clara, müezzin Musa ve Sahaf Yakupla hayatları Galata’da kesişir. Müezzin Musa’nın gün geçtikçe Clara’ya aşık olur ama ona ifade edemez. Musa bir yandan Clara ile yakınlaşmaya çalışırken diğer yandan da sahaf Yakup'un dünyasına girmektedir. Bu süreç Musa’yı bambaşka dünyalara yakınlaştırırken, hayata bakışında da değişik kapılar açmaktadır. Musa artık İstanbul’a geldiği günden farklı biri olmuştur.