Sabah serinliği gibi gelir. Şair. Dost. Tebessüm sanki onunla bir anlam kazanıyor. Küçücük bünyesinde dev yürek ve merhametler taşıyor. Karaman’ın koyununu tanır mı bilinmez ama oyunu hiçbir zaman olmamıştır. Fahüka şairi. İkindi Yazıları, Sayha Dergi, Altınoluk bir zamanlar boy gösterdiği mekanlardı. “Çayı koyu demleyin şeyhim çayı çok sever” namlı hikayesi uzun süre bestseller oldu.

Taşradayız. Selçuklu Sultanlarının karargahında. Mevlana'nın yüzüsuyuhürmetine ruhunuzu içlendiren durağan bir şehir burası. Modernleşime evrilmiş görünse de, Mevlana'nın ruhuna yaslanan sokakları, mahalleleri, caddeleri yok değil. Orjinal bir havası var. Her bölgesinde farklı bir beldeyi hissediyor insan. Özellikle Bedesten'de içinize biraz Halep doluyor, biraz Beyrut doluyor, biraz Tahran doluyor.
Tabii ki, şehri yaşanılır kılan insan faktörü de bihayli zengin diyerek, asıl meseleye getirmek istiyorum sözümü:

Cesur Küçük, bizim mahallenin gümrük katibidir. Geleni, gideni, kalanı, göçeni… herkesi bilir, herkesi sever. Kalbinin uzanmadığı yer yok gibidir. Yürürken kitap okur, manavcılık yaparken kitap okur, çay demlerken kitap okur, aşık olurken kitap okur, toplara sert ve düzgün vururken kitap okur, kitap okurken kitap okur. Sürekli takip halindedir.

İsmail Kılıçarslan 1976 Ankara doğumlu şair. Şiir yazınca kendisini iyi hisseden bir adam. Yedi İklim, Hece, Dergah, Kırklar, Atlılar, Fayrap gibi dergilerde şiir yazdı. “Portakal, Turta, Bir de Kirpi" adlı Birey Yayınlarından çıkan, "Ablam Uzak Ülkede" adlı Birun Yayınlarından çıkan iki güzide şiir kitabı var. Ve bir de Başka Masallar adında Birey Yayınlarından çıkan bir masal kitabına sahip. Marmara FM'de iki şarkı bir masal programını yaptı bir zamanlar ve o dönemde anlattığı masalları kitaplaştırdı. Ben de o yıllarda tanıdım İsmail abiyi.

Şunu kabul edelim: Biz ‘bu iş’ten anlamamakta ısrar ediyoruz. Biz sanattan, felsefeden, edebiyattan hayır gelmeyeceğine inanan, iç politika kasırgasında komaya girmiş modern çağ kaçıklarıyız. Gazetelerimizin, iki kelimenin peşinde iki hafta gittiği bir dönemde “kültür sanat sayfaları”nı zorunlulukmuşçasına hazırlaması hiçbirimizin umurunda değil. Tüm istediğimiz birazcık daha komplo teorisi.

Peki bu vaziyete bakarak…
Ümitsiz miyiz?
Asla!

Bir dergi çıkardı, aklımızı başımızdan aldı.
Bir şiir ateşledi, feleğimiz şaştı.
Bir kitap hazırladı, külliyen afalladık.
Bir roman yazdı, tarih değişti.

Siper alın; bugün Murat Menteş'ten bahsedeceğiz!

***

Âkil bir Müslüman. Mütevazi bir edip. Sükseli bir anarşist.
Sık sık şair. Bol bol yazar.
Kelimeleri tek yumrukta nakavt eden fonetik boksör.
Zor zamanlarda konuşmasını bilen mütevekkil sihirbaz.

Çete’nin Frankfurt’taki basın sözcüsü. Ankara’nın “demokrasi”si. Özü de yüzü de Doğu’ya dönük bir kale. Teorideki ve pratikteki imanına, teoride ve pratikte her zaman gıpta ettiğim [bam]başka biri. Devrimci ve fakat Müslüman şehir gelenekleri hususunda dibine kadar bağnaz kalem ehli.

Son 25 yılda birçok kişinin gayrı resmi biyografisi yazıldı, birçok kişi “illegal” kelimelerle anlatılmaya çalışıldı.

Son 25 yılda birçok kişinin gayrı resmi biyografisini okudum, birçok kişiyi “illegal” kelimelerle anlatmaya çalıştım.

Ancak son 25 yılda söz Sadık Battal’dan açılınca ne birisinin onun hakkında etraflı bir gayrıresmi biyografi yazabildiğini gördüm, ne de kendimde onu hakkıyla anlatacak “illegal” kelimeler buldum.

Bir gün bir gece yarısı telefonunuz çalabilir ve telefondaki ses size “İstanbul, Şam ve Saraybosna’nın gayrı resmi fatihi kimdir?” diye sorabilir. Panik yapmayın; önce tekbir getirin, sonra Enes Tufan’ın adını söyleyin.

Bendenizi yakinen tanıma saadeti erişmiş birkaç cevelanımdan. Pek severim kendisini. Bilirim, pek sever kendisi de şu biricik Mollanızı. Eeee hâl böyle olunca “100 Türk Büyüğü” çetelesine onu yazmak ve şerefyab etmek bendeniz Mollanıza vazife oluverdi sevgili vatandaşlarım.