Bundan 2.5-3 sene önceydi yanlış hatırlamıyorsam. Murat Menteş'in sinema eleştirilerini okumak için almıştım ilk Nokta Dergisini. Genel yayın yönetmenliğinde Aktüel'i demokrat bir çizgiye çeken, ucuz cinsellik sömürüsünden kurtaran, daha önce Yeni Şafak'ın MedyaKronik sayfasını hazorlayan Alper Görmüş vardı. Aşk romanlarının usta ismi Ahmet Altan ve Ümit Kıvanç gibi isimler de yazar kadrosundaydı. İlk sayıdan haberleriyle, yazarlarıyla kendini okutturan bir dergiydi. Okudukça afallatan, samimiyetiyle ve tarafsız duruşuyla farklı bir albeniye sahipti.

28 Şubat 1997,Türkiye siyaseti açısından bir kırılma noktası oldu. Yıllarca dışa bağımlı ve İMF reçeteleriyle idare ( ! ) edilmiş olan ülkemiz, yeni bir model deneme şansı bulmuştu.Türkiye’nin yabancısı olduğu denk bütçe,milli ekonomi,şahsiyetli dış politika ,önce ahlak ve maneviyat gibi kavramlar o dönemin karakterini yansıtan kavramlardı.

Seçimlerde en çok oyu alan iki partinin ,bütün engellemelere rağmen kurduğu koalisyon hükümeti,vizyonlu duruşu ve planlamasıyla daha ilk aylardan önemli işler yapacağının sinyalini vermişti.

Ergenekon iddianamesi yayınlanınca örgütün tek tek yapılanması da ortaya çıkmaya başladı.Sanki tanrısal bir yapılanma modeli üzerine kurulduğu görülen Ergenekon ,iddianamenin ilerleyen sayfalarında adeta bu düşünceyi doğrulamaktadır. İddianamenin 120.sayfasında ve devamın da şöyle denmektedir.

‘’Agarta’nın Bilgi İşlem ve Uygulama Merkezi olan ERGENEKON’un işlevi çok özel zamanlarda ortaya çıkar.......Bu mesajlar Bozkurt sembolü ile verilir.Yol göstericiliğin yanında bazı aralarda yardımlarını bir ilahilikle bu millete rahmet olarak verilir.Bu Tanrısal Oluşumun Gerçek Yönüdür.

Irak operasyonu, AKP için Cumhuriyet savcılığı tarafından açılan kapatma davası, Ergenekon, Aydınlık Dergisi, Ulus TV, Cumhuriyet Gazetesi baskını... Ve neredeyse her gün yeni yeni tutuklamalar, ABD Başkan Yardımcısı Dick Cheney'nin kısa ziyareti...

1993’ün ilk ayı tamamlanmak üzere…Dünyaya bigane değiliz. Gündemi takip ediyoruz, olaylar arasında “sebep-sonuç” ilişkileri kuruyoruz… Uğur Mumcu öldürüldü haberi düşüyor gazete servislerine. Hummalı araştırmalar yapılıyor (!), katiller tespit ediliyor, sürmanşetlere çekiliyor… Birkaç gün geçiyor olayın üzerinden. Daha yeni toprağa veriliyor Uğur Mumcu ve Türkiye’nin değişik yerlerinde protesto mitingleri düzenleniyor… “Kahrolsun Şeriat” deniyor, “Türkiye laiktir” buyruluyor, “İran’a…” diye yol gösteriliyor.

Abdüllatif Şener yeni bir parti için kolları sıvamış. İlanlar veriyor gazetelere. Teşkilatları dolaşıyor.

Ve nihayet bu girişimlerinin gerektirdiği şekilde Ak Parti’den de istifa etti.

Başarabilir mi Şener. Kimse ona şans vermiyor. ilki ondan yeni bir hareket için yeterli karizma görülmüyor. İkincisi ortada bir boşluk yok. Recep Tayyib belki biraz yaralı ama hala oldukça güçlü…

Yargıtay başsavıcısı anayasa mahkemesinde sözlü savunma yapmadan önce emekli iki orgeneralle gazeteciler ve işadamları tutuklandı. Bu tutuklama bünyesinde ilkler de taşıyor. Orgenerallerin bir dokunulmazlıkları vardı, o kalktı gibi. Şener Eruygur orduevinden, Hurşit Tolon lojmanından polislerce alındı. Bu da bir ilk… Askerleri askerler alıp askerler yargılardı, polisler bu işe bulaşmazdı.

Dengir Mir Mehmet Fırat New York Times gazetesi Türkiye temsilcisi Sabrina Tevernise'ye "Bugün yaşadıklarımızın kökleri derinde” tezine örnek olarak 1920'lerde yaşanan büyük dönüşümü vermiş. Bir gecede alfabenin, kılık-kıyafetin değiştiğini, dinî değerlerin yerini başka değerlerin aldığını anlatmış.

“Bu da” demiş, “Doğal olarak travmaya yol açtı.”(Fehmi Koru) şeklinde bir beyanatta bulununca travmatistler travmaya uğradılar. Ne muhabirin Ak Partililiği kaldı, ne Türkiye’nin ABD’den daha özgür bir ülke olduğu iddiaları.