Tuti şöyle dedi : Rüzigar …evine git…
ayaza har düş’ünce diril/iştedir yokluk.
alaz yüklü kervanlar ulaşır mı yurduna

ey bad-ı saba
…dök suskunu bu garip meskenete
hükümsüz bıraktığın o efsun
……………kadar aziz/an …

Bel bağladığım gündüzlerin
Gecelerine kusuyorum şimdi seni
Karanlığın bastırdığı ülkemin
Her biten aşkı gibi,
Bayrak tam, gönül bir
Fakat fakirleri ülkemin
Kuru ekmeğe muhtaç gibi…

mücella için,

peltek çocukların se/si
iyi oturur hocamın kadrajına
hocam ki, c'si j ile okunmaz
oje bozması müridanlar
basmadan tekkeleri
yürü gidelim mücella
herkes senin gibi
hocam diyemez burada

/Her sabah bir çöl masalında uyanırdım belki de yanlış bir Leyla/

Heybemde ağır bir yalnızlık
Kalbe bu kadarı fazla gelmez miydi?
Ahhh!! Sızılarım artıyor.
Kekremsi bir tat kaldı dilimde senden gayri…
Nehirler ayrıldı yatağından.
Çığlığımı duyunca,
Senden ayrı bir cümleye eş olmuştum artık!

Bir sonun öte tarafında kalan ne varsa çürüme üzerine bırakılmıştır.
Son sözler hasebi imkânı buna mecbur kılmaktadır kimi zaman.
Ne söylense başka bir kıvamdadır artık kelimelerin fecri.
Yasaklanmış her ne varsa söze gelmeden
Kıyaya vurmalı bir vahşi olmanın hazzıyla beraber.

Ne kadar daha süre bilir ki senin olmayışın
Yâda ne kadar daha taşır yürek kendi kıvrımlarını
—senin basıp geçtiğin-

bahar temizliği gecikti bu yıl
dökülecek bir yığın kül…
arka balkon sonbaharın
kendini döktüğü bir tül

günün seyrettiği pencere
kapalı kaldı bu yıl
ön balkonda kıştan kalma
bir yığın kül, tüy
bir de kırık kanatları
hüzün kuşlarının.

İki tane nur devinir durur içimde
Biri kırar zincirlerini yokluğun,diğeri sarıp sarmalar acıları bile
Biri en derin kuyulara teşnedir,diğeri hayatı oyalar bir pencere önünde
Biri Babilin asma bahçelerinde salınır,diğeri kurar saatlerini her sabah aynı geceye

Özüm yasta,
Gözüm yaşta…
Bir muma müptelâ, bir damla belâdır bakışım
Kışım geçer, yazım biter
Anlatamam pervânenin hâlini...
Kalem kırıktır.
Atamam...
Aşktan yadigâr
Elem, hıçkırıktır.

ve sen erkeğim
ve sen erkeğimsin

o halde koru bütün dualarımı
kabul edilmemekten
bir şarkı söyleyeyim rüzgara
okyanusun eteğini çekiştirsin ay
güneşleri düren
kalbe sürmeler çekmişken
ve l giderken tüm atlar
aşket beni ey mat!
ki yarılsın sadrın içli bir yokuşta

Tut ki,
Ahir kalan selamın
Evveli kelamsız gidiş..

Tut ki,
Kördüğüm masallara
İnandırmışım seni..