Tut ki yüreğin orta yerinde amansız bir yangın tutuşmuş.
Tut ki beyin kanalımda zamansız bir devrim nöbeti tutmuş.
Ne kutup soğukları, nede buz mağaraları dondurabilir
Hangi güç söndürebilir içimdeki devrim ateşini
Ne zaman seni düşünsem, görsem düşümde ne zaman
Sıcak bir duygu girip akar tüm damarlarımda

İçine renk sızdırmayan bir tabloda
Saklanıyor yere batasıca hınçların
Sen kırmızıya dönüp bakmıyorsun
Kayıt altına alınmış intiharlara şiir
Kırmızıya çalan dondurmaya öykü
Eksilenin anlatıldığı orduya nota
Yazmıyorsun yazamıyorsun sun sun...

karanlıkta bir nur doğsun
kötülüğü o güzel nurun boğsun

asırlardır bir nursun kalblerimizde
senin aşkın parlıyor gözlerde

yunusu aşkınla söyleten kudret
mevlanayı merhametiyle döndüren rahmet

Aldanışlarım var, usa aykırı
Hederi çektiğim gibi her seferinde
Ne şans, ne talih, keder ilahi kuradan

Dalgalandı çöl rengi bir rüzgâr
Sahile inciler ektim sonra
Gözlerin yeşersin istedim

Yaşarsın istedim yeşil gözlerin
Itırını toplayalım esrari sümbüllerin
Ve giderken sen, yollarına
Uykusunu silktiğim bülbüllerin
Şair nağmelerini sermeli dedim

Özgürlük, kırlangıcın kanadındaki varoluş.
Sapanlar saplansada ruhumun biteveyisine,
Her çırpınışım var oluşumun kanıtıdır.
Göç mevsimi, hicretim olur semaya.
Mevsimler mahiyetini yitirir...
Her mevsim göç, her mevsim çırpınış.
Taşların varlığını sapana sığdıran zihniyetler
Bir sapan bir kırlangıcın ruhuna neyler?

Meşhurun şuuru ortanın üstünde. Sen!
Senden öncekilere bakıp da, “ey hayat sana küstüm!” de
Bilemezsin., Bilemezsin hafakanlar gezer hafızamın üstünde
Kimdi onlar?.. Tutup kaldırmaya koştular, koşuşturdular
Ne zamanki tökezleyip, yüzükoyun yerlere düştüğünde
.............................................düştüğünde..,

Sondu yine...

bir kaç ölüm kırpıntısıyla sıyrılıyoruz susuşların erbâbından,
ve boşanıyoruz körpe zalimlerin malayani hınçlarından
Düşmek bana bî_karar bu lehçede (!) en iyisi gömmek
peçe ardı balçıklarıyle sıvanmış bu gardiyanlığımı
Ölüm...

Sen ki; gözlerine kırağı çalınmış çocuk (!)tek yaptığın ezel soframdan arta kalanları devşirmek Heyhat !!! bir lâhza dursan

Güne öksüz bir kentin geceden kalma sabahı...
yağmurlara ağlayan bulut hamallığındaki
yüreğiyle tozlu akşamları bekleyen o şehir.
O şehir işte, bir akrebin kıskacına emanet etmiş sevdasını da,
"aşk"a zehirlenmiş oracıkta..
Sonu olmayan bir masala dönüşmüş gözleri birden,
uzun uzadıya sararmış bakışları
vuslata bîhaber bir dalın ucunda.
ellerinden renk alan bu dalı kanadıkça sıkıyormuş..
sıktıkça diriliyormuş o mezar...